Tijdsdruk

Onze iconengroep heeft weer een aantal nieuwe iconen geschreven. Eind april zullen deze iconen gewijd worden in een feestelijke viering. Dat geeft de nodige tijdsdruk, want de drie iconen waar ik mee bezig ben zijn nog niet af. Er is nog van alles aan te doen. Drie: twee engelen, Gabriël en Michael en een icoon van Christus Pantocrator met geopend boek. 

Al eerder schreef ik over de Griekse letters die daar ook heel klein in geschreven/geschilderd moeten worden. Er zijn ook vouwen in het kleed waar ik met een penseel met een enkel haartje de lijnen moet aanbrengen. Nog een hele klus te doen. Maar... ik zal het klaar krijgen. Tijdsdruk of niet. Het resultaat zal ik t.z.t laten zien.   

Hou jij van gedichten?

Net aan de koffie en met een laatste hap van de ontbijtkoek met gember wordt er gebeld. Hou jij van gedichten? Mijn buurvrouw staat met een boekje in haar hand. Jazeker zeg ik. Buurvrouw: ik heb de Trouw en daar zit dit boekje bij. Ik heb er niks mee. Jij mag het hebben. Uit de poëziecollectie van Trouw het boekje van Judith Herzberg. Een juweeltje.
Ik bedank haar en voor ik haar kan vragen voor een kop koffie is ze al weer in haar huis verdwenen. Ik was verrast door zo´n lieve geste.
Haar moeder heeft de zelfde achternaam als ik. We weten nog steeds niet of we familie van elkaar zijn.

Filmpje

Lieve mensen, 

Van onderstaande compositie (in het eerdere bericht) word ik blij. 

Dat 2013 zo mag zijn.

Ik wens julie een gezegend Nieuw Jaar. 

 

Hartelijke groet, Corrie.

Eerder bericht stoort op mijn computer een beetje 

maar het is wel de moeite waard om te bekijken en te beluisteren.

2013

Hier wordt je echt blij van!!!

Op een plein in Sabadell (Barcelona) staat een levend standbeeld, een man met een contrabas.

Een meisje gooit een muntje in z'n hoed en krijgt heel veel waar voor haar geld...............

  

             

 Wat een muntstukje al niet kan voortbrengen!!!

PAS OP ! Puur vergif

Het lijkt een contradictio in terminis: puur en vergif, maar het gif is zo zuiver giftig dat het daardoor ook héél schadelijk is. Waar gaat het hier om? Het door mij zo gehate additief E 951 ofwel ASPARTAAM.

In deze tijd van het jaar zijn er weer allerlei goede voornemens betreffende het afvallen en minder eten, snoepen en drinken. Er wordt dan graag overgegaan op artikelen met de aantrekkelijke vermelding “LIGHT”. Een heel verraderlijke en verleidelijke vermelding op het etiket.

Ik wil hier graag de tekst weergeven (ingekort) over Aspartaam uit het boekje van Corinne Couget –“Wat zit er in uw eten?” De gids die u alerter maakt op al die E-nummers.

Additief E951=Aspartaam

Het gaat hier om het meest controversiële additief. Ondanks beweringen van sommige firma’s en de adviezen van vele gezondheidsdeskundigen om dit zoetmiddel te gebruiken om af te vallen of om suiker te vermijden, om het in poedervorm als tafelsuiker te gebruiken, in dranken met de benaming ‘light’; ondanks dit alles had dit additief nooit mogen bestaan.

 Aspartaam is in 1965 door een Amerikaanse scheikundige ontdekt om zweren te bestrijden. Al in 1973 hebben onafhankelijke Amerikaanse onderzoekers aangetoond dat Aspartaam het zenuwstelsel aantast en dat het  zeer kankerverwekkend is. Toch is het met behulp van grote investeringen op de markt gebracht en in duizenden producten en in honderden landen verwerkt. Het gaat om het meest controversiële additief van de eeuw, waarvan nog niemand in staat is om de impact van het schandaal dat onherroepelijk zal volgen, te voorspellen.

Dit middel kan maar liefst 92 bijwerkingen veroorzaken. De FDA in de VS heeft deze lijst 10 jaar geleden al erkend. De lijst varieert van eenvoudige hoofdpijn tot hersentumoren en bevat ook de ziekte van Parkinson, Altzheimer en Multiple Sclerose en diverse kankersoorten.
Het is dus uitermate belangrijk om dit additief (met diverse namen) definitief uit het eetpatroon te halen.

Dr. Roberts een deskundige op dit gebied legt  uit dat Aspartaam 3 stoffen bevat:

phenylalanine (50%), asparaginezuur (40%) en de laatste 10% bestaat uit methyl-esters die, eenmaal ingeslikt, zich omzetten in methanol, een zeer giftig gif. Deze methanol zet zich om in formaldehyde, even giftig als cyanide en arsenicum, in mierenzuur en in diketopiperzine, stuk voor stuk verantwoordelijk voor hersentumoren.

Aspartaam of E951 wordt zelfs in medicijnen verwerkt,  ook voor kinderen.

E951 behoort tot de familie van excitotoxinen. Een neurotoxisch product. Het heeft de trieste mogelijkheid de neuronen in de hersenen te stimuleren waardoor ze beetje bij beetje afbreken en het zenuwstelsel vernietigen en vervolgens  andere organen aantasten.    

De lijst van bijwerkingen en aandoeningen is te lang om hier verder te behandelen.

Het lijkt me duidelijk dat het hier niet om een onschuldig zoetmiddel gaat.

Beslist vermijden. In veel landen is dit middel al verboden.

Herfstweer

Kristallen

Enige tijd geleden was ik met mijn vriendin bij haar dochter en schoonzoon in Goes. Het was mooi weer en daarom waren we veel in de tuin. Op een hoekje van het terras lag een onbeduidend hoopje steen. Overwoekerd door mos en veel aarde. Toch zag ik een klein puntje wit - een kristalpuntje. Na wat peuteren ontdekte ik een prachtige grote steen. Breed ongeveer 35 cm en hoog 25 cm. Helaas was deze wel zoveel kilo's dat meenemen in de trein echt niet kon.
Beloofd werd als zij naar Apeldoorn zouden komen de steen meegenomen zou worden. Het lag toch maar een beetje in de weg. En dat gebeurde.
Een lange tijd heeft de steenklomp liggen weken en na veel borstelen werd het echt mooi.
Op de foto's zie je heel.kleine kristalpuntjes. Het grootste puntje dat je kunt ontdekken is slecht 3 mm groot.

 

Ik ben er heeeeeeeeeeeeeeeeel blij mee.

Ja, ik ben er nog.

Al een paar maanden in het medische en therapeutische circuit rond gescharreld. Nog heel even en dan wordt het weer rustiger. Ook een paar veranderingen in huis toegepast die veel tijd vergden. Maar... de iconen liggen weer klaar en hebben al een ondergrond gekregen. Het fijne werk moet nog even wachten. Je hebt hier een heel rustige en vaste hand voor nodig. Na veel gesjouw heb ik die nog niet.
Ik ben bezig met twee engelen: Gabriël en Michael. Ook een Christus Pantocrator met open boek. In dat boek staan natuurlijk letters in het Grieks. Dat beheers ik niet. Via een Griekse kunstenaar en iconenschilder(es) heb ik de tekst gekregen. Johannes 8 : 12. "Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben"
Het leuke is dat dit contact is ontstaan omdat ik in een boek 'Iconen schilderen' een afbeelding zag van een "Voetwassing" . Een icoon die ik graag wil gaan maken. Mijn werk als Podotherapeut heeft alles met voeten te maken en ik ben daar door gefascineerd. In het boek stonden email-adressen van de makers van het boek. Een Deense schrijfster wist mij de naam en adres van de maker te geven. Dat was Kelly uit Athene. Zo is het contact begonnen. De afbeelding in het boek was een halve afbeelding omdat het origineel niet meer goed te bekijken was. Uiteindelijk heeft Kelly een foto van een totale voetwassing kunnen sturen. Met daarop Jezus die Petrus de voeten wast en alle andere discipelen, dat wordt dus een hele klus.Zie foto.

Ik ben er dus nog hoewel het leek dat ik uit blogland was verdwenen.  

Tot Ziens.

Ontmoeting

WATER

Ontmoeting III

Het vervolg op twee eerdere blogs over een interessante ontmoeting in de trein. Het ging over water. Het gesprek was te kort. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Waar gaat een interessante man met zoveel kennis heen, verder dan Apeldoorn. Dat moest volgens mij de universiteit in Enschede zijn. Ik zocht de website van de universiteit op en op de eerste pagina vond ik meteen het antwoord: Prof.dr.ir. A.Y. Hoekstra krijgt een eredoctoraat in Roemenië.

Hij ontvangt het eredoctoraat vanwege zijn bijzondere bijdragen aan de ontwikkeling van het vakgebied integraal waterbeheer en duurzame ontwikkeling. Enzovoort.

Een felicitatiemail van ons beiden is door hem heel erg gewaardeerd en hij wist nog precies waarover we in de trein gesproken hadden. Hij wenste me ook nog veel succes met mijn ‘vindingen’.

Zoals er een Ecologische-footprint bestaat Zo bestaat er ook een  “WATER-FOOTPRINT”. Deze watervoetafdruk is geïntroduceerd door prof. dr. ir. A.Y. Hoekstra. de Twentse hoogleraar van TU-Twente in Enschede. En met deze man spraken we in de trein.
CV.

Arjen Hoekstra is professor in Water Management aan de Universiteit Twente en is gespecialiseerd in water resources management, stroomgebiedbeheer, beleidsanalyse, systeemanalyse en de wetenschap van duurzame ontwikkeling. Hoekstra volgde zijn opleiding aan de Universiteit van Delft, waar hij een MSc in civiele techniek cum laude behaalde en een PhD graad in beleidsanalyse. Hij heeft ervaring in diverse academische omgevingen in Nederland en daarbuiten. Hij bezocht meer dan vijftig landen ter wereld en heeft daardoor een breed internationaal netwerk. Hoekstra leidde en nam deel aan een breed scala aan interdisciplinaire onderzoeksprojecten en begaf zich op die manier op verschillende terreinen: van de milieu- en aardwetenschappen, engineering en economie tot de antropologie en beleidswetenschappen.

Meer over Arjen Hoekstra kun je vinden op de site van TUTwente.

Wat is een watervoetafruk? Onderstaand een artikel erover dat in de National Geographic heeft gestaan.

Je kunt de afbeelding met de rechtsklik kopiëren en plakken en daarna inzoomen. 

Het bestuderen waard.

Door de warmte, de hitte  van de laatste dagen ( 30°C. in de kamer) wordt steeds duidelijker hoe belangrijk water is. Door deze ontmoeting werd ik nog veel meer bepaald bij het gebruik van water. Iets waar ik toch al zuinig mee omsprong. Maar feiten en cijfers maken nog meer duidelijk.

Een ontmoeting om nooit meer te vergeten. Zoiets kun je toch maar mooi meemaken in een trein. We hebben ervan genoten.

Regenboog

Hier ligt "een pot met goud" bijna voor het grijpen.

Park

Zomaar langs de straat.

                                              

Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat mijn zorgvuldig gepositioneerde foto's op een breedbeeld computerscherm helemaal anders in beeld gebracht werden. Ook over elkaar heen en dat was niet de bedoeling. Daarom nu toch maar weer onder elkaar en hoop dat het dan op breedbeeld goed staat. Mocht iemand ongeregeldheden zien, graag een reactie. 

Kerken

En toen waren er nog vier.

Zondag de derde RK-kerk gesloten in Apeldoorn. 1 -  De Hubertuskerk: bij de nieuwbouwplannen gesloopt en daarna deze plannen niet meer ondersteund door bisdom. 2 - De Fabianus- en Sebastianuskerk door instortingsgevaar per direct gesloten. Zie bovenstaande berichten. 3 - Deze zondag de Bonifatiuskerk: een te oud gebouwtje en geen geld om te vernieuwen.
Op termijn zal er 1 kerk over blijven voor de eredienst in heel Apeldoorn. Binnen twee jaar zal er nog weer een kerk sluiten.Twee kerken zijn Rijks- of Gemeentemonument, wat daar mee gaat gebeuren is nog niet duidelijk. 

Van het heilige spirituele getal 7 zal het voorlopig verworden tot het materiële getal 4. En uiteindelijk tot het individualistische getal 1.
Tekenend voor de kerk?

Afbraak (geen Apeldoornse kerk)

Luxe

Om over na te denken.

Apeldoorn, juni 1992

Beste mensen, Bij het voorbereiden van het onderwerp voor de a.s. gespreksavond over: "Luxe en hoe gaan we er mee om", bekropen me twee hoofdgedachten.1e Het is een bijna schandelijke luxe om over luxe te praten. 2e Er is in zoveel richtingen te denken, dat er een strenge selectie nodig is uit het aanbod van lectuur e.d. Toch een gerichte aanpak gezocht.

De bedoeling is om NIET te praten over: ze, hen, hun, daar, als, mijn, het is, maar WEL over: ik, hier, nu, ik vind, voor mij is. Om niet in oeverloze, onpersoonlijke discussies te geraken over wie, wat verstaat onder een bepaald begrip of woord, vraag ik jullie om de uitleg van de ander, zonder meer, te accepteren en in de discussie de ander te respecteren in haar of zijn opvatting. Niemand hoeft het eens te zijn met de ander, maar misschien willen, kunnen we aan het eind van de avond elkaars standpunt of gezichtspunt meenemen in het licht van: - eigen verantwoordelijkheid - gerechtigheid - keuzes maken - ergens voor staan - bereidheid om ons kritisch ten aanzien van ons eigen consumptiepatroon op te stellen - een diepteonderzoek t.a.v. ons geloof of onze levensfilosofie, ons afvragen of we met LUXE goed omgaan.

Onderstaand vinden jullie gedachten, overwegingen citaten en (gewetens)vragen om tot een zinnig gesprek te komen. Veel leesvoer, dus sterkte! *****

Art. 25 sub 1. Universele verklaring van de rechten van de mens. - Een ieder heeft recht op een levensstandaard die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn voor zichzelf en zijn gezin, waaronder begrepen voedsel, kleding, huisvesting, medische verzorging en de noodzakelijke sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan bestaansmiddelen, ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van zijn wil. *****

"De overvloed heeft ons gemakzuchtig gemaakt. Voortdurend staan we bloot aan de verlokkingen aan de consumptiemaatschappij, die ons wil doen geloven dat alles wat ons gelukkig maakt te koop is. De tijd en de economische ontwikkelingen dwingen ons echter weer tot een soberder leven. Iedereen kan zich leren matigen, mits hij er de noodzaak van inziet en zelf het heft in handen neemt en beseft dat vrijwillige versobering de eerste, noodzakelijke stap tot zelfbevrijding is". *****

Wat is mijn motivatie voor "BEGEERTE"? Bijvoorbeeld: Ongenoegen in het leven; Ik heb het verdiend; Het past bij mijn status; Waarom niet?; Hebzucht. Of...? *****

Wat ik voor de bevrediging van mijn behoeften nodig heb, is goed. Wat daar bovenuit gaat, is ten overvloede en dus fout. Hoeveel dingen hebben we aangeschaft om 'onze stand' op te houden of omdat we 'mee willen doen'? *****

Waar beginnen weelde en overvloed (LUXE) voor mij? De grote vooruitgang? Leven in overvloed? *****

Sinds de mensen in overvloed leven, zijn ze sterker veranderd van houding tegenover zichzelf en hun bestaan dan ze gewoonlijk willen weten. Ze hebben zich ijlings bij het leven in welvaart aangepast, maar ze hebben niet geleerd er de grenzen van te zien. Het grootste gevaar is niet de welvaart zelf, maar de mate waarin zij onze bereidheid ondergraaft om te blijven werken aan ons levensgeluk. De overvloed begint met het onvermogen om de dagelijkse strijd om het bestaan te aanvaarden. Wie deze uitdaging ontloopt, wie een leven leidt van voortdurende compromissen tussen zijn eigen ideeën en de verleidingen van de consumptiemaatschappij, zal vanzelf proberen het gemis aan resultaat en succes op een tweederangs manier te compenseren. *****

Wie zorgen heeft die hij niet aankan gaat op zoek naar compensatie.*****

Wat versta ik onder: "VERSPILLING" ? Maak ik mij daar schuldig aan; of: Hoezo schuldig? of: Ik weet nergens van.
Waarom kan de één met minder meer doen? Kunde of motivatie? Beperking als natuurlijk regelmechanisme. Hoeveel heb ik nodig om het leven te kunnen leven dat ik zou willen leiden, voor mijn strikt persoonlijke behoeften. Iedereen kan mij wat, ik wil gewoon iets hebben. De ander ziet maar. *****

Kunnen en/of willen we de spiraal doorbreken? Als wij erop gaan zitten wachten tot het noodlot of andere mensen ons een verandering van ons leven opdringen, gooien we de mogelijkheid weg zelf ons leven volgens onze ideeën te regelen. Wanneer spreekt mijn geweten?*****

WELVAART IS ONRECHT, ZOLANG ER ARMOEDE BESTAAT.

Elk resultaat dat uit een particuliere beslissing voortvloeit, kan op den duur in bredere kringen tot veranderingen leiden. Wat wij ook van de toekomst verwachten, het zal altijd meer kans van slagen hebben, als wij met schijnbaar onbeduidende veranderingen bij onszelf beginnen. In plaats van het met zwaarwichtige woorden van anderen te eisen. *****

Wie gelooft dat er eens geen honger meer zal zijn en geen dorst, is geroepen om niet te berusten in de armoede van dit moment.

Wie gelooft dat de vrede eens heersen zal, is geroepen nu vredestichter te zijn.

Wie gelooft dat eens heel de schepping zal zijn bevrijd, is geroepen nu voor het milieu in de bres te springen.

God weet door zijn Geest mensen te inspireren tot geloof, hoop en liefde zodat wij andere wegen durven te gaan dan die welke de "tijdgeest" ons voorschrijft. *****

____________________________________

Deze overwegingen en gedachten zijn o.a. ontstaan na het lezen van: "De keerzijde van de economische medaille" Een geloofsbrief over de economie. Uitgegeven in 1992.

De afbeeldingen zijn van L. Munnik.

De gesprekken waren goed, er was veel goede wil in ons groepje. Veel van bovenstaande gedachten werden uitgebreid behandeld.

Maar.......hoe staat het er nu voor in de wereld?

WAT IS ER VERANDERD SINDS 1992 ? NIETS ?- MISSCHIEN ONS BEWUSTZIJN DAT HET NU ECHT NODIG IS OM TE VERANDEREN. DOOR ONS ALLEMAAL.

EN WAT DOET DE REGERING? SNOEIEN OP VERKEERDE PLAATSEN EN BIJ DE MEEST KWETSBARE MENSEN?

*********************************************

Ontmoeting

Ontmoeting II

In een eerder blog gaf ik aan dat er iets verrassend gebeurd is op de terugreis naar huis van Den Bosch naar Apeldoorn. Althans voor ons was dat zo. We hadden een overgangsbewijs 1^e klas gekocht omdat we dachten dat het druk zou zijn in de trein. In Amersfoort moesten we overstappen. 1^e klas coupés stoppen meestal dicht bij een uitgang. Deze keer niet omdat het een internationale trein was vanaf Schiphol naar Duitsland. Helemaal achteraan was nog een coupé vrij. Net op tijd binnen.

Er zat een jonge man in ruiten overhemd met de schoenen uit, lekker onderuit gezakt, met een rugzak op de grond. Niets schokkends aan dus. Hij ging koffie halen in de restauratie. We zeiden: Lekker als het zo koud is. Ja, zo gaat dat in Nederland, we praten veel over het weer, maar het was echt erg koud die dag. Hij antwoordde dat het in Italië ook erg koud was en zo ontstond een gesprek. Hij was naar een congres in Milaan geweest en ik vroeg of het een interessant congres was. Hij lachte een beetje en zei: Ik hoop het maar want ik heb zelf de lezing gehouden. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik of ik mocht weten wat het onderwerp was.
Watermanagement en Waterbeheer en Duurzame ontwikkeling. Had hij ook nog met de prins te maken vroeg mijn vriendin. Nou nee, was het voorzichtige antwoord. Het gesprek ging dus over water. Ik vertelde van mijn plan om de woestijnen terug te dringen met het plaatsen van objecten om het kleine beetje water dat door de kringloop van het water aan de randen van de woestijnen door die objecten opgevangen zou kunnen worden. En deze dan steeds verder te verplaatsen de woestijn in.

Zie Label: Wetenschap – Woestijn 19 maart 2009 (In mijn plan waren het een soort plastic bomen. Meerdere vliegen in een klap. Werkgelegenheid om de bomen te maken, het plastic-eiland uit de oceaan vissen en recyclen enzovoort).

De temperatuur zou toch te hoog zijn en het zou niet lukken. Jammer. Ik nam mijn toevlucht toen maar tot het project van Geoff Lawton, Permacultuur en vroeg wat hij daarvan vond.
Permaculture-Greening the Desert Final(2009).mp4 Zie daar verder.

Het antwoord kon hij al niet meer geven want we waren inmiddels in Apeldoorn en het gesprek moest daardoor beëindigd worden.
Tot nog toe alles bij elkaar nog niet zo heel speciaal, maar wel leuk.
Dat was ontmoeting II. Het vervolg in een later blog.

Schilderen

Jaren geleden schilderde ik nog met olieverf. Er staan nog steeds een paar niet afgemaakte doeken in mijn kleine kamer. De bedoeling is een drieluik te maken. Op de drie doeken staat alleen nog maar een dunne laag verf met een idee van wat het zou moeten worden. Ik ben nu van plan het helemaal opnieuw op nieuwe doeken te gaan realiseren. Met acryl. De bedoeling opnieuw schetsen en hopen dat de inspiratie en techniek komt.
Even iets anders dan het fijne schilderwerk van de iconen.