Uiterlijk

Zoals je kunt zien heb ik het uiterlijk van mijn weblog gewijzigd door een totaal andere sjabloon te gebruiken. Het is een simpele sjabloon waar ik nog veel aan kan en wil veranderen. Naar mijn mening is deze veel duidelijker en rustiger. Er zijn veel mogelijkheden om het nog mooier te maken. Leuk om te experimenteren.

Het woord 'uiterlijk' kwam zaterdagavond nog even verrassend aan de orde.

In een concert dat ik bijwoonde stond een man in het koor die zo gelijkend was op iemand die ik kende dat het zonder meer een look-a-like was. Echter deze persoon kon wel zingen.

Uiterlijkheid geeft een barrière of een grens aan en is iets dat je afleidt van je innerlijk. Het is daardoor zo 'buitenkant'.

In een weblog laat je iets van je innerlijk zien door het geschreven woord. Er is dan wel een goede verstaander nodig, want taal, woorden kunnen verwoesting zaaien, zoals Huib Oosterhuis dichtte. Maar ook kunnen woorden anders opgevat worden dan wordt bedoeld.

Het lezen achter de woorden zou veel meer geleerd moeten worden. Wordt iets op een andere manier begrepen dan kan het verstandig zijn er over te praten.

Is een weblog een verkeerd medium? Ik denk het niet. Daarom ga ik er ook gewoon mee door, hoe iemand mijn woorden ook opvat. Als je eens iets niet begrijpt laat het me gewoon weten.

Woorden kunnen je ook raken op een emotionele en positieve manier, gelukkig maar. Er zijn zoveel mooie woorden, gedichten, boeken. Laten we die laten klinken tegen alle hardheid in deze wereld.

Spreken en Luisteren

Grondbeginselen van menselijke communicatie: Spreken en Luisteren

Spreken is slechts zinvol als er een luisteren is. In het open en onbevangen luisteren ligt de mogelijkheid besloten voor een waarachtig gesprek. In zulk luisteren stelt men zich open voor de ziel van degene die spreekt. Maar onbevooroordeeld en onvooringenomen kunnen luisteren is hiervoor een voorwaarde. Wie niet zelf zijn wezen, zijn hart d.i. met geopend gemoed luistert, maar slechts verstandelijk toehoort, zal nimmer verstaan. Hoe zou zich dan, zonder verstaan, een goede verstandhouding kunnen ontwikkelen?

De, vooringenomen of bevooroordeelde, toehoorder zadelt zich op voor de discussie; gordt zich aan voor de strijd in veelal zinloze polarisatie van het debat. In de discussie worden standpunten verdedigd, argumenten aangedragen, die tegen de standpunten van de ander ingaan; kwesties worden besproken die uit verschillen van meningen voortvloeien; kortom: zaken “ter discussie” gesteld waarover men niet tot overeenstemming kan geraken en wellicht – reeds door het uitgangspunt – nimmer zal geraken, getuige het feit, dat vele discussies uitlopen op twistgesprekken of ruzies, waarin, ondanks alle goede wil zich tot het zakelijke te bepalen, polarisatie en verwijdering tussen mensen het gevolg is en van elkaar verstaan geen sprake meer. Een euvel waaraan onze maatschappij vaak bloot staat.

Door het persoonlijke van de eigen beperkingen te overschrijden en te treden binnen de gezamenlijkheid van een 'wij' kunnen we ontdekken hoe simpel en eenvoudig het is, in open en onbevangen goede verstandhouding samen te zijn.

Geciteerd uit: Vriendschap en persoonlijke vrijheid. F. Veldman