2013

Hier wordt je echt blij van!!!

Op een plein in Sabadell (Barcelona) staat een levend standbeeld, een man met een contrabas.

Een meisje gooit een muntje in z'n hoed en krijgt heel veel waar voor haar geld...............

  

             

 Wat een muntstukje al niet kan voortbrengen!!!

Bijna lente

Foto C.Gr.

Vandaag zo'n heerlijke dag.

Aangenaam van temperatuur en fris tegelijkertijd.

Dus bijna lente.

Er komen ongetwijfeld nog koude dagen

maar dit is het begin van het afscheid van de winter.
Ik heb genoten van het buiten zijn.

Vivaldi - LENTE

Bij deze fijne dag hoort muziek.

Look at the world

John Rutter - Look at the world

Icoon fase 11 - Gedeeltelijk afwerking

Voor we beginnen luisteren we altijd naar een Byzantijns Onze Vader

-OTCHE NACH-.
Iconen schrijven behoort in opperste concentratie gedaan te worden. Iconen schrijven is de verkondiging van de stilte. Iets dat tijdens de lessen niet altijd lukt, omdat er nog zoveel moet worden geleerd. Toch is het een mooi en fijn begin van een les. Luister maar:

Er staan ook mooie iconen bij.
Vanavond (donderdag) diverse gedeelten afgewerkt. De rand langs het aureool of nimbus. En ja ... deze rand echt uit de hand geschilderd. De gouden sterren op de mantel. De plooien en de plooien in de kap met een andere kleur rood nog wat detail gegeven. Heel subtiele veranderingen maar dat geeft net een beetje meer accent. Aan de rand zijn we niet meer toegekomen. Dat is nu dan ook het huiswerk en komen we binnenkort weer bij elkaar om er echt de laatste hand aan te leggen.
Daarna worden in een bijzondere viering onze iconen gewijd. Onze pastor zal dat zelf doen. Ook al heel fijn om dat met z'n allen mee te maken. Wanneer dat precies gebeurt is nog niet bekend. Ik hoop daar t.z.t. nog verslag van te doen.

Onderstaand wat foto's van onze groep cursisten, zoals je kunt zien is iedereen geconcentreerd bezig. Pastor Antoon is onze leraar. We hebben veel van hem geleerd. Peter is een autodidact op het gebied van iconen schrijven. Hij vindt het leuk om pastor Antoon te ondersteunen om ons te helpen. Beiden maken prachtige iconen.

Heleen - Edith - Annelies /////Edith - Annelies - Toos - Peter

Annelies - Edith -Toos - Peter /////Peter - pastor Antoon - Heleen

Peter - pastor Antoon - Heleen- /////-Bijna allemaal

Dit ben ik zelf /////Toos - Peter

Pastor Antoon - Heleen

Foto's C.Gr.

Enkelen van ons hadden nog nooit geschilderd, dan is het toch verrassend wat het resultaat is geworden. Anderen hebben wel meer geschilderd, daar mag je dan ook wel wat meer van verwachten.
Zelf heb ik ook al langer geschilderd. Ik ben dan ook best kritisch over mijn eigen werk.
En... ik ben tot nu toe tevreden met het resultaat van mijn eerste icoon.

Wordt nog een enkele keer vervolgd!!!

Concert II

Twee keer in een week naar een concert gaan lijkt veel. Deze keer was Het Gelders Orkest, onder leiding van vaste gastdirigent Nikolai Alexeev, weer present in onze concertzaal Orpheus. En vrijdagavond wederom genoten.
"Meesterpianist Jean-Yves Thibaudet was de afgelopen decennia regelmatig bij Het Gelders Orkest te gast. -'Wat hij aan timbres uit de snaren van de piano weet te halen'- aldus de Volkskrant 'grenst aan het ongelooflijke.' "

Dit keer zou de fijnzinnige Fransman zijn kwaliteiten laten zien in een werk dat bekend staat als een 'symfonie met obligaat piano': het Tweede pianoconcert van Johannes Brahms.
Helaas heeft de pianist aangegeven onvoldoende tijd te hebben om dit meesterwerk op zijn niveau te kunnen uitvoeren. Een aangepast programma, ook met Brahms, was echter van zo'n hoge kwaliteit dat men al vlug vergat dat men voor het grote werk van Brahms kwam.
Het HGO speelde van Brahms: Tragische Ouvertüre, opus 81. Gevolgd door Thibaudet met Pianoconcert nr. 2 in A van Franz Liszt. Als toegift speelde de pianist, om het leed wat te verzachten, aldus Thibaudet, Intermezzo in A van Brahms. Onvoorstelbaar mooi. Na de pauze: Antonin Dvorzák Symfonie nr. 6 in D, opus 60. Vooral het Adagio was van een ontroerende schoonheid.
Van Brahms naar Dvorzák is een logisch bruggetje. Brahms wierp zich op als een belangrijke promotor van zijn jonge Boheemse vriend. De 6e symfonie heeft dan ook wel een paar Brahmsiaanse trekjes.
Het verschil tussen het vorige concert met Anima Eterna en dit concert was vooral het verschil in klank. AE speelt op 'oude' instrumenten, maar niet minder virtuoos.
Het Gelders Orkest speelde geweldig en Brahms is prachtig. Als ik dus zeg dat ik heb genoten dan is dat erg voorzichtig gezegd.

Thibaudet speelde dit Intermezzo heel mooi, maar van hem heb ik geen opname kunnen vinden, maar deze van Georgian Ion is ook mooi.

Onder de sneeuw

© Foto C.Gr.

The Rose

some say love, it is a river

that drowns the tender reed

some say love, it is a razor

that leaves your soul to bleed

some say love, it is a hunger

an endless aching need

I say love, it is a flower

and you it's only seed

it's the heart, afraid of breaking

that never learns to dance

it's the dream, afraid of waking

that never takes a chance

it's the one who won't be taken

who cannot seem to give

and the soul, afraid of dyin'

that never learns to live

when the night has been too lonely

and the road has been too long

and you think that love is only

for the lucky and the strong

just remember in the winter

far beneath the bitter snows

lies the seed, that with the sun's love

in the spring becomes The Rose

Rust - Dag - Nacht

Onderstaand lied is een gezang. Op de een of andere manier treft me dit altijd als ik het hoor. Elk jaar bij een concert van een Chr. zangvereniging van Oldebroek wordt dit als slotlied gezongen. Met deze zangvereniging hebben we contacten. De dirigent van het Toonkunstkoor waar ik in gezongen heb is daar ook de dirigent. Al jaren gaan we dan ook met een groepje naar de concerten van hem. En als het slotlied dan gezongen wordt door iedereen ontroert het me. Wat het precies is, is eigenlijk heel moeilijk onder woorden te brengen. Is het de, voor mij toch poëtische tekst, is het de muziek? Of is het misschien omdat ik me elke nieuwe dag zo bewust ben van het feit dat ik die weer mag beleven. In mijn jonge jaren waren nieuwe dagen namelijk niet altijd prettig. Waarschijnlijk alles bij elkaar. De vertaling is van de dichteres Jacqueline van der Waals.

De opname hieronder heeft een lichte toon omdat het door jonge mensen gezongen wordt. Er bestaan nog andere uitvoeringen maar die zijn behoorlijk zwaar door het massale orgelspel.

De dag door uwe gunst ontvangen,

is weer voorbij, de nacht genaakt;

en dankbaar klinken onze zangen

tot U die 't licht en 't duister maakt.

-o-o-o-

Die dan, als onze beden zwijgen,

als hier het daglicht onderduikt,

weer nieuwe zangen op doet stijgen,

ginds waar de nieuwe dag ontluikt.

-o-o-o-

Zodat de dank, U toegezongen,

op aard nooit onderbroken wordt,

maar steeds opnieuw door mensenmonden

gezongen en gesproken wordt.

-o-o-o-

Voorwaar, deez' aarde zal getuigen

van U, die thans en eeuwig zijt,

tot al uw schepselen zich buigen

voor uwe liefd' en majesteit.

-o-o-o-

Martin J. Nystrom - As the Deer

Namaste

Kerkklokken

Dezelfde BAAS

Het is tien minuten voor tien. De kerkklokken luiden. "Kommm, kommm. Kommm, kommm". Een oproep om naar de kerk te komen. In twee naast elkaar gelegen huizen in de Voorstraat in Hedel, een kleine plaats aan de Maas nog net in Gelderland, stappen twee mannen tegelijkertijd de deur uit. De een gaat linksaf, de ander rechts. "Goede morgen Jan" zegt Cornelis die richting katholieke kerk loopt. "Goede morgen Cor" zegt Jan. "Zo weer naar de kerk?" "Jazeker buurman - We geloven weliswaar niet hélemaal hetzelfde, maar je moet maar zo denken, we gaan naar dezelfde baas alleen naar een andere fabriek" zegt buurman Cor. "Zo is het maar net Cor, een goede dienst gewenst" zegt buurman Jan en loopt naar de gereformeerde kerk. De klokken luiden en elk wijdt zich aan zijn zondagse plicht.

Een waar gebeurd verhaal.