Vakantie

Vakantie en reizen. Twee woorden die tegenwoordig onlosmakelijk aan elkaar verbonden lijken te zijn. Verder, langer, vaker en goedkoper zijn evenzo woorden waar je mee geconfronteerd wordt als je mensen al aan het begin van het jaar plannen hoort maken. Bij het overdenken wat ik zou schrijven over vakantie, zelf ga ik dit jaar waarschijnlijk maar een paar dagen ertussenuit, vroeg ik me af waarom ik zelf ging, waarom gaan mensen met vakantie en wat is vakantie eigenlijk. Het belangrijkste van vakantie is wel het niet bezet zijn. In het woordenboek staat zelfs dat het leegte, ledigheid of wezenloosheid is. Het niet bezet zijn is in de hectische tijd van het arbeidsproces een welkome rustperiode. Het doorbreken van het ritme van alledag, totaal andere dingen doen. Het veranderen van patronen door ergens anders vrijer te leven, het kan een nieuwe impuls geven aan weer een nieuw jaar van hardwerken. Maar ook even weggaan uit het dagelijkse, voor sommigen saaie, bestaan kan weer wat levensvreugde geven. Nieuwe plaatsen ontdekken, je kennis vermeerderen. Contacten met totaal andere mensen kunnen je dan weer een ruimer beeld geven van de wereld. Toch is het niet voor iedereen weggelegd om te kunnen gaan en staan waar ze willen. Veel mensen hebben gewoon het geld niet om met vakantie te gaan. Ook ouderen kunnen vaak niet meer zelfstandig weg. Hierdoor dempt voor velen de levensvreugde. Al de bovenstaande argumenten zijn natuurlijk legaal, maar is het wel zo nodig om weg te gaan. Is het langzamerhand ook niet een ‘je meten met een ander’ geworden om vooral te kunnen zeggen dat je daar en daar geweest bent en bewonderende blikken te krijgen? Rust is zelfs commercie geworden. Het resultaat is meestal weinig rust. Na de vakantie in het gewone spoor terecht komen is dan soms ook weer een opluchting. Als francofiel zijnde klinkt voor mij ‘les vacances’ mooi en vloeiend maar vind ik het Engelse woord ‘holidays’ , om de betekenis, toch mooier dan het Franse. Het komt van ‘holy’ is heilig en geeft aan dat vakantie eigenlijk heilige dagen zouden moeten zijn. Het meisje Anna, waar ik al eens eerder over geschreven heb in een blog verwoordt het met haar vraag en antwoordspel aan Fynn. - “Wat was de grootste scheppingsdaad van God?” Fynn antwoordde: “Toen hij de mens schiep”. Dat antwoord was fout. Alle zes scheppingsdagen werden nagegaan. Fynn kon niets anders bedenken. “t Was de zevende dag natuurlijk” was het antwoord. Fynn snapte het niet. God schiep al zijn wonderwerken in zes dagen en toen hield hij er mee op om uit te rusten. Wat is daar nou voor opwindends aan? “Waarom rustte Meneer God op de zevende dag uit?” ”Ik denk dat hij wel bekaf was na zes dagen hard werken”. “Hij rustte niet uit omdat hij moe was; nee – hij schiep de rust”. De rust bestáát. “Hoe denk je dat ’t er uit zag toen Meneer God op de eerste dag begon”. “Een ontzettende chaos, denk ik”. “Ja en je kunt niet uitrusten als alles een grote rotzooi is hè? Toen hij klaar was met alle dingen maken kon Meneer God gaan uitrusten, dus daarom is rust het grootste wonder. Snap je?” - Snappen we nog dat rust het belangrijkste is om onze balans te kunnen vinden? Om de pieken en dalen in ons leven glad te strijken? O ja, natuurlijk hoop ik dat iedereen geniet van wat men van plan is om te gaan doen. Misschien kunnen er in de vakantiekoffer ook de “heilige dagen” meegenomen worden?
Prettige vakantie.