Mattheüs passion

Zaterdagavond naar een heel mooie en verrassende uitvoering van de Mattheüs passion door de Nederlandse Bachvereniging geweest. In de Rode Doos oftewel Vredenburg Leidsche Rijn buiten de stad Utrecht. De vaste dirigent is Jos van Veldhoven. Om het jaar wordt een gastdirigent uitgenodigd. Dit jaar was dat de jonge dirigent Peter Dijkstra. Als je al heel vaak de passie gehoord hebt vraag je je af, is het nog wel mogelijk om daar nog iets speciaals van te maken of er iets aan te veranderen. Deze keer een prachtige uitvoering. Het is niet zo gemakkelijk om precies uit te leggen wat de verschillen zijn. Maar deze uitvoering was bijzonder. Soms heel sereen en fijnzinnig, soms heel krachtig, daar waar de tekst en muziek dat vraagt. Prachtige stemmen en een goed orkest. Intonaties, stiltes tussen de delen, alles heel harmonieus, en natuurlijk deze getalenteerde dirigent. Lang aanhoudend applaus. Ik kan er weer even tegen.

Bij De Nederlandse Bachvereniging gaat Peter Dijkstra op zoek naar de emotie in het verhaal.
Wat de dirigent er zelf van zegt: ‘Kleur en dynamiek zijn de kwaliteiten die ik zoek. Het drama zit in de vocale lijnen. Daarom heb ik stemmen gekozen met een dramatische en lyrische klank. Het is voor mij belangrijk dat de muziek vanuit het hart wordt uitgevoerd.’ Hij ziet uit naar de tournee met de Bachvereniging: ‘Je bent met een geweldige club musici twee weken onderweg. Een hele intense ervaring, en als dirigent is het helemaal fantastisch.’
Zie: nl.wikipedia.org/wiki/Peter_Dijkstra

2013

Hier wordt je echt blij van!!!

Op een plein in Sabadell (Barcelona) staat een levend standbeeld, een man met een contrabas.

Een meisje gooit een muntje in z'n hoed en krijgt heel veel waar voor haar geld...............

  

             

 Wat een muntstukje al niet kan voortbrengen!!!

CD's voor Georgië

Graag vraag ik aandacht voor het volgende:

Uw cd’s naar Georgië

De Klassieken houdt een inzamelingsactie voor het klassieke radiostation Muza in Georgië.

Het radiostation kampt met een tekort aan cd's.
Muza heeft geen budget om het archief uit te breiden.

Via het radioprogramma en de website van de Avro, roepen we iedere klassieke muziekliefhebber op om cd's in te sturen.

Dirigent Jaap van Zweden heeft het startsein gegeven voor de actie.

In Blaricum overhandigde hij als eerste zijn cd's aan Maartje van Weegen.

De Klassieken hoopt met de actie vele cd's in Georgië te kunnen bezorgen om zo het archief ruim aan te vullen.

Luisteraars kunnen klassieke cd's ongefrankeerd naar de AVRO sturen.

Maartje van Weegen zal de cd's persoonlijk overhandigen aan first lady Sandra Roelofs, de Nederlandse oprichter van Muza en tevens de vrouw van de Georgische president Micheil Saakasjvili.

In Tblisi (Georgië) presenteren Maartje van Weegen en Sandra Roelofs vervolgens samen een uitzending van De Klassieken.

Wilt u met de actie meedoen, dan kunt u uw cd's (tot 10 kg) ongefrankeerd sturen naar onderstaand adres:

AVRO De Klassieken

Antwoordnummer 20999

1200 VX Hilversum

Bijna lente

Foto C.Gr.

Vandaag zo'n heerlijke dag.

Aangenaam van temperatuur en fris tegelijkertijd.

Dus bijna lente.

Er komen ongetwijfeld nog koude dagen

maar dit is het begin van het afscheid van de winter.
Ik heb genoten van het buiten zijn.

Vivaldi - LENTE

Bij deze fijne dag hoort muziek.

Look at the world

John Rutter - Look at the world

Icoon fase 11 - Gedeeltelijk afwerking

Voor we beginnen luisteren we altijd naar een Byzantijns Onze Vader

-OTCHE NACH-.
Iconen schrijven behoort in opperste concentratie gedaan te worden. Iconen schrijven is de verkondiging van de stilte. Iets dat tijdens de lessen niet altijd lukt, omdat er nog zoveel moet worden geleerd. Toch is het een mooi en fijn begin van een les. Luister maar:

Er staan ook mooie iconen bij.
Vanavond (donderdag) diverse gedeelten afgewerkt. De rand langs het aureool of nimbus. En ja ... deze rand echt uit de hand geschilderd. De gouden sterren op de mantel. De plooien en de plooien in de kap met een andere kleur rood nog wat detail gegeven. Heel subtiele veranderingen maar dat geeft net een beetje meer accent. Aan de rand zijn we niet meer toegekomen. Dat is nu dan ook het huiswerk en komen we binnenkort weer bij elkaar om er echt de laatste hand aan te leggen.
Daarna worden in een bijzondere viering onze iconen gewijd. Onze pastor zal dat zelf doen. Ook al heel fijn om dat met z'n allen mee te maken. Wanneer dat precies gebeurt is nog niet bekend. Ik hoop daar t.z.t. nog verslag van te doen.

Onderstaand wat foto's van onze groep cursisten, zoals je kunt zien is iedereen geconcentreerd bezig. Pastor Antoon is onze leraar. We hebben veel van hem geleerd. Peter is een autodidact op het gebied van iconen schrijven. Hij vindt het leuk om pastor Antoon te ondersteunen om ons te helpen. Beiden maken prachtige iconen.

Heleen - Edith - Annelies /////Edith - Annelies - Toos - Peter

Annelies - Edith -Toos - Peter /////Peter - pastor Antoon - Heleen

Peter - pastor Antoon - Heleen- /////-Bijna allemaal

Dit ben ik zelf /////Toos - Peter

Pastor Antoon - Heleen

Foto's C.Gr.

Enkelen van ons hadden nog nooit geschilderd, dan is het toch verrassend wat het resultaat is geworden. Anderen hebben wel meer geschilderd, daar mag je dan ook wel wat meer van verwachten.
Zelf heb ik ook al langer geschilderd. Ik ben dan ook best kritisch over mijn eigen werk.
En... ik ben tot nu toe tevreden met het resultaat van mijn eerste icoon.

Wordt nog een enkele keer vervolgd!!!

Concert II

Twee keer in een week naar een concert gaan lijkt veel. Deze keer was Het Gelders Orkest, onder leiding van vaste gastdirigent Nikolai Alexeev, weer present in onze concertzaal Orpheus. En vrijdagavond wederom genoten.
"Meesterpianist Jean-Yves Thibaudet was de afgelopen decennia regelmatig bij Het Gelders Orkest te gast. -'Wat hij aan timbres uit de snaren van de piano weet te halen'- aldus de Volkskrant 'grenst aan het ongelooflijke.' "

Dit keer zou de fijnzinnige Fransman zijn kwaliteiten laten zien in een werk dat bekend staat als een 'symfonie met obligaat piano': het Tweede pianoconcert van Johannes Brahms.
Helaas heeft de pianist aangegeven onvoldoende tijd te hebben om dit meesterwerk op zijn niveau te kunnen uitvoeren. Een aangepast programma, ook met Brahms, was echter van zo'n hoge kwaliteit dat men al vlug vergat dat men voor het grote werk van Brahms kwam.
Het HGO speelde van Brahms: Tragische Ouvertüre, opus 81. Gevolgd door Thibaudet met Pianoconcert nr. 2 in A van Franz Liszt. Als toegift speelde de pianist, om het leed wat te verzachten, aldus Thibaudet, Intermezzo in A van Brahms. Onvoorstelbaar mooi. Na de pauze: Antonin Dvorzák Symfonie nr. 6 in D, opus 60. Vooral het Adagio was van een ontroerende schoonheid.
Van Brahms naar Dvorzák is een logisch bruggetje. Brahms wierp zich op als een belangrijke promotor van zijn jonge Boheemse vriend. De 6e symfonie heeft dan ook wel een paar Brahmsiaanse trekjes.
Het verschil tussen het vorige concert met Anima Eterna en dit concert was vooral het verschil in klank. AE speelt op 'oude' instrumenten, maar niet minder virtuoos.
Het Gelders Orkest speelde geweldig en Brahms is prachtig. Als ik dus zeg dat ik heb genoten dan is dat erg voorzichtig gezegd.

Thibaudet speelde dit Intermezzo heel mooi, maar van hem heb ik geen opname kunnen vinden, maar deze van Georgian Ion is ook mooi.

Concert

Vanmiddag in onze concertzaal Orpheus een prachtig concert bijgewoond. De uitvoerenden waren "Anima Eterna Brugge" onder leiding van de zeer bekende dirigent Jos van Immerseel.

Het programma was:

Frederic Chopin - Concerto in mi mineur no 1 pour piano et orchestre, opus 11. De solist op pianoforte was Pascal Amoyel.

Dit werk van Chopin is een heel 'stevig' stuk. De virtuositeit van Pascal was geweldig. Toch is dit concerto van Chopin mij iets te stevig. Ik denk dat als ik dit werk voor de radio zou horen ik het afgezet zou hebben. Nu ik erbij was en alles kon volgen bij alle partijen werd ik er helemaal bij betrokken. Het middendeel vond ik dan weer prachtig.

Na de pauze:

Franz Schubert - Sinfonie in C "die Grosse" D 944.

Dit was totaal anders van klank. Het orkest spelde de sterren aan de hemel. Ik genoot.

Vanmiddag was op de televisie bij het programma Podium ook een uitzending gewijd aan Schubert. De bariton Matthias Groene (wat een prachtige stem heeft hij) repeteerde met dirigent Jaap van Zweden voor het concert dat morgenavond (laat) wordt uitgezonden. Prachtige Schubertliederen. Een aanrader.

Alles bij elkaar een fijne muziekdag.

Onder de sneeuw

© Foto C.Gr.

The Rose

some say love, it is a river

that drowns the tender reed

some say love, it is a razor

that leaves your soul to bleed

some say love, it is a hunger

an endless aching need

I say love, it is a flower

and you it's only seed

it's the heart, afraid of breaking

that never learns to dance

it's the dream, afraid of waking

that never takes a chance

it's the one who won't be taken

who cannot seem to give

and the soul, afraid of dyin'

that never learns to live

when the night has been too lonely

and the road has been too long

and you think that love is only

for the lucky and the strong

just remember in the winter

far beneath the bitter snows

lies the seed, that with the sun's love

in the spring becomes The Rose

Rust - Dag - Nacht

Onderstaand lied is een gezang. Op de een of andere manier treft me dit altijd als ik het hoor. Elk jaar bij een concert van een Chr. zangvereniging van Oldebroek wordt dit als slotlied gezongen. Met deze zangvereniging hebben we contacten. De dirigent van het Toonkunstkoor waar ik in gezongen heb is daar ook de dirigent. Al jaren gaan we dan ook met een groepje naar de concerten van hem. En als het slotlied dan gezongen wordt door iedereen ontroert het me. Wat het precies is, is eigenlijk heel moeilijk onder woorden te brengen. Is het de, voor mij toch poëtische tekst, is het de muziek? Of is het misschien omdat ik me elke nieuwe dag zo bewust ben van het feit dat ik die weer mag beleven. In mijn jonge jaren waren nieuwe dagen namelijk niet altijd prettig. Waarschijnlijk alles bij elkaar. De vertaling is van de dichteres Jacqueline van der Waals.

De opname hieronder heeft een lichte toon omdat het door jonge mensen gezongen wordt. Er bestaan nog andere uitvoeringen maar die zijn behoorlijk zwaar door het massale orgelspel.

De dag door uwe gunst ontvangen,

is weer voorbij, de nacht genaakt;

en dankbaar klinken onze zangen

tot U die 't licht en 't duister maakt.

-o-o-o-

Die dan, als onze beden zwijgen,

als hier het daglicht onderduikt,

weer nieuwe zangen op doet stijgen,

ginds waar de nieuwe dag ontluikt.

-o-o-o-

Zodat de dank, U toegezongen,

op aard nooit onderbroken wordt,

maar steeds opnieuw door mensenmonden

gezongen en gesproken wordt.

-o-o-o-

Voorwaar, deez' aarde zal getuigen

van U, die thans en eeuwig zijt,

tot al uw schepselen zich buigen

voor uwe liefd' en majesteit.

-o-o-o-

Speeldozen

Deze speeldoos staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Het zal er niet van komen dat ik het ooit in mijn bezit krijg want speeldozen zijn duur en langzamerhand zijn er ook niet erg veel meer van.

Het geluid van deze kunstig vervaardigde mechanieken fascineert me.

Hoe krijgt men het prachtige geluid van de vogels erin.

Hoe kan men precies de juiste openingen maken op de juiste plaats. Bij de platen bijvoorbeeld.

De techniek die je dan ook nog niet ziet is uitzonderlijk knap gemaakt.

Hoe monteert men precies de juiste nopjes op de rol waar de kam tegenaan komt.

En dan de bellenspeeldoos. Prachtig.

Veel van deze dozen worden in Zwitserland vervaardigd.
Ook veel doosjes voor de toeristen, toch is het geluid vaak nog heel leuk.

Dit is zo'n toeristen speeldoosje, dat is wel even iets anders!

Ja dromen mag je natuurlijk altijd wel. Maar mijn hart springt op als ik een echt mooie speeldoos hoor.

Martin J. Nystrom - As the Deer

24 juni - St. Jansdag

JOHANNES DE DOPER Schutspatroon van zangers.

Zingen is wel de meest intense en indringende manier van het uiten van gevoelens. De stem, het instrument dat iedereen bij zich heeft, kan in alle klankkleuren uiting geven aan de meest gevarieerde stemmingen. Van verdriet en blijdschap, van ingetogenheid, dankzegging en lofprijzing.

Wat heeft Johannes de Doper hiermee te maken.

De stem

We kennen van Johannes de Doper de kracht van zijn stem. Hij wordt 'de roepende in de woestijn' genoemd. Met zijn stem heeft hij velen opgeroepen bereid te zijn op de komst van een die groter is dan hij. Zijn stemheeft overredingskracht, daadkracht en vermaning. Maar van de man met de ruwe bolster en blanke pit staat nergens beschreven dat hij ook gezongen heeft. Toch wordt hij de schutspatroon van zangers genoemd.

Wat is hiervan de achtergrond.

Met stomheid geslagen

Dienstdoende in de tempel verscheen aan Zacharias een engel die de geboorte van een zoon aankondigde. Door ongeloof over deze gebeurtenis werd hij met stomheid geslagen tot acht dagen na de geboorte. Pas nadat hij op het feest van de besnijdenis, gevraagd naar de naam van het kind, "Johannes" had opgeschreven werd zijn tong losgemaakt. Daarop zong Zacharias een lofzang.

Paulus Diaconus (of Paulus Warnefridi ca. 720/724-799?), deze benedictijner monnik, theoloog, historicus en dichter is bekend als geschiedschrijver van de Longobarden. Hij bracht een groot deel van zijn leven door in het klooster van Monte Cassino ten zuiden van Rome.

Toen hij op een Stille Zaterdag het Exultet moest zingen kon hij geen geluid uitbrengen door plotselinge heesheid. Volgens de legende schoot hem de geschiedenis van de vader van Johannes de Doper te binnen. Het wonder van Zacharias'genezing. Diaconus hoopte dat de Doper hem ook zijn stem zou willen teruggeven. Daarom schreef hij een hymne ter gelegenheid van het feest van Johannes' geboorte.

In het eerste couplet van de Vesperhymne 'Ut queant laxis' smeekt hij de heilige Johannes om hulp. Of zijn bede werd verhoord vermeldt het verhaal niet.

UT queant laxis UT

REsonare fibris RE
MIra gestorum MI
FAmuli tuorum FA
SOLve polluti SOL
La=Abii reatum, Sancte Ioannes LA SI

Om alle lettergrepen met een medeklinker te laten beginnen veranderde men later UT in DO van DOminus = Heer.

Er zijn verschillende vertalingen van de hymne. Deze komen wel steeds op hetzelfde neer. Enkel ervan zijn: - Opdat de knechten met vrijgemaakte longen de roem van uw daden kunnen doen weerklinken, neem weg de schuld van hun bezoedelde lippen, o heilige Johannes - of: - Dat uw dienaren met ontspannen kelen mogen zingen van de wonderen uwer daden; neem weg de zonde van hun onreine lippen, o heilige Johannes.-

Guido van Arezzo (ca. 995 - 1050).

De middeleeuwse theoreticus en muziekpedagoog en evenals Paulus Diaconys benedictijner monnik, wilde de kerkzangers toonbewustzijn bijbrengen. Hij zag de wenselijkheid in, dat de Grgoriaanse melodieën, die voorheen grotendeels uit het geheugen werden gezongen, ook 'van het blad' moest kunnen worden 'getroffen' . Guido baseerde deze kunst van het toontreffen op een stelsel, dat hij met behulp van de Johannes-hymne vervaardigde. Hij nam de eerste lettergreep van de zes regels van de hymne. Elke lettergreep telkens een toontrap hoger. Dit stelsel wordt solmisatie genoemd en is vocaal gericht. Een uitgebreide uitleg van dit systeem voert hier wat ver. Zelden wordt dit voortreffelijke systeem nog gebruikt omdat alle noten in het absolute systeem betekend moeten worden met de solmisatie aanduiding van het relatieve systeem. Er is bijna geen dirigent die dit tijdrovende werk wil uitvoeren. Toch is het treffen van een toon hiermee het meest zuiver.
De 'solmisatie' -lettergrepen die Guido van Arezzo zijn leerlingen leerde, worden nog steeds gebruikt.

Zangers die hun toonladders oefenen doen dus eigenlijk een schietgebedje: -"Dat uw dienaren met ontspannen kelen mogen zingen van de wonderen van uw daden; neem weg de zonde van hun onreine lippen, o heilige Johannes'. -


Moge de heilige Johannes, als schutspatroon van de zangers, hun bede verhoren.

Violen

Beethoven - Viool Romance nr 2.

Amanda Strydom "Hoe ek voel"

Op de weblog van één van de medebloggers zag en hoorde ik onderstaand lied. Ik wil het graag met jullie delen!

Amanda Strydom

Wat een prachtig lied.

Ik kreeg er tranen van in mijn ogen.

Als je iemand wilt laten weten wat je voor haar of hem voelt kun je het niet mooier zingen / zeggen.

Deze vrouw met deze stem raakt je in je hart.

Hoe ek voel

As ek jou net kon vertel

as ek jou net kon laat sien

sou ek n skilder opdrag gee

om n prent vir jou te maak

en as hy eindelik klaarmaak

as hy sy meesterstuk voltooi

sou jy weet, jy sou weet

as jy teen die tyd nog vergeet

hoe ek voel, hoe ek voel

oor jou.

As ek jou net kon laat sien

as ek jou net kon laat lees

sou ek n faksmasjien gaan huur

en gedigte vir jou stuur

en as jy anderkant dit kry

as jy dit uithaal en jy kyk

sou jy weet, jy sou weet

as jy teen die tyd nog vergeet

hoe ek voel, hoe ek voel

oor jou.

As ek jou net kon laat lees

as ek jou net kon laat hoor

sou ek n koor na jou toe stuur

n serenade in die laatnaguur

en as jy wakker word een aand

en jou vensters staan wyd oop

sou jy weet, jy sou weet

as jy teen die tyd nog vergeet

hoe ek voel, hoe ek voel

oor jou

jy sou weet

jy soude weet

jy soude weet

jy sou weet

as jy teen die tyd nog vergeet

hoe ek voel, hoe ek voel

oor jou.

Kyrie Eleison

Koninginnedag 2009 Apeldoorn

Het geheim van het Vaticaan

- In 1638 schreef de Italiaanse componist Gregorio Allegri een werk voor negenstemmig koor. Dit 'Miserere mei Deus' wordt wel een van de beroemdste en mooiste gewijde muziekstukken genoemd. Deze compositie schreef Allegri toen hij verbonden was aan de pauselijke kapel in Rome ten tijde van paus Urbanus VIII. Het koor wordt gesplitst in een vier- en vijfstemmig koor. Het vierstemmig koor is bijzonder vanwege de twee solopartijen die in die tijd door een castraat werden vertolkt. Een ervan reikt met zijn hoge C's tot stratosferische hoogte. Dit bijzondere gedeelte maakt de compositie zo uniek.
- Hoe uniek ook, de werkelijke reden van de unieke plaats in de muziekgeschiedenis is deze: Dit fantastische en hemelse kunstwerk werd beschouwd als zó spiritueel, zo dicht bij een aanraking van de Almachtige, dat de paus had verordonneerd dat alleen zijn eigen koor uit de Sixtijnse kapel het werk mocht zingen en dit slechts eenmaal per jaar tijdens de Goede Week. Deze uitvoeringen waren omgeven met een sfeer van rituelen en mystiek. De kopieën van de muziek werden de rest van het jaar zorgvuldig in de kluizen van het Vaticaan bewaard en angstvallig verborgen voor componisten en koordirigenten.
- Dit gewijde stuk muziek, Allegri's 'Miserere' werd als gevaarlijk of bedwelmend beschouwd. Jaarlijks reisden veel componisten naar Rome om dit werk te kunnen beluisteren. Na de rituelen en het doven van de kaarsen begint pianissimo het Miserere. Volgens Mendelssohn maakten vooral de allereerste klanken diepe indruk op hem. Na anderhalf uur wordt de stilte plotseling verbroken door een magistraal akkoord: het is bitengewoon treffend en men ervaart een diep gevoel van de kracht van de muziek......
- In 1770 hoorde de veertienjarige Mozart dit Miserere. Nadat hij het één keer gehoord en onthouden had schreef hij de muziek punctueel op papier zodat iedereen het kon lezen. Het werd zodoende langzaam maar zeker verspreid en regelmatig vertolkt.
Wat zou het prachtig zijn als dit werk in onze kerken gezongen zou kunnen worden. Bijna geen kerk beschikt nog over koren die deze compositie kan laten klinken. Het mooist is het natuurlijk om life bij een concert aanwezig te zijn, om te kunnen ervaren of dit werk de spirituele macht heeft die paus Urbanus eraan heeft toegeschreven.

De macht van muziek is veel sterker dan we soms willen toegeven.

Muziek kan iemands leven veranderen.

Dat is de reden waarom de paus Allegri's Miserere diep in de kluizen heeft opgeborgen. Hij had de kracht ervan ondergaan en wilde die beheersen.

Het werk werd het laatst in de Sixtijnse kapel uitgevoerd in 1870.
- Het geheim is inmiddels allang geen geheim meer.
Gelukkig maar!!!

Een deel eruit kunt u hieronder beluisteren.

Na alle verkeerde signalen die de laatste tijd vanuit Rome komen is dit muziekstuk nog een beetje een zalfje voor de gekwelde ziel.

Concert

Vanavond, zaterdag, in Orpheus, onze geweldige concertzaal een concert bijgewoond van het Radio Filharmonisch Orkest. Dirigent was Jaap van Zweden.
-Uitgevoerd werd een compositie van Peter van Onna -'Imbroglio'. [De Nederlandse première].
Uiteraard een modern stuk. Met deze nieuwe compositie laat van Onna horen dat hedendaagse muziek niet synoniem is voor hard of agressief. Zijn muziek is toegankelijk, kleurrijk, maar zet je soms onverwacht op het verkeerde been. Imbroglio betekent verwarring, bedrog. Het was heel intrigerende muziek. Stevig, maar met prachtige delen door een groot orkest gespeeld.
- Als tweede Mozart's Pianoconcert nr 23 in A, KV 488. Gespeeld door Maria João Pires. Waarschijnlijk kun je het niet mooier horen. De prachtige lichte touche van Pires maakte dit stuk tot een adembenemende schoonheid.
- Na de pauze het Concert voor Orkest van Béla Bartók. Ik kende dit werk niet. Heb er wel van genoten. Er klinkt bij Bartók altijd wel Oost-Europese volksmuziek in door.
Jaap van Zweden heeft een geweldige slag van dirigeren. Een genot om daar ook naar te kijken. Jammer alleen dat je een dirigent op de rug ziet.
Alles bij elkaar een mooie avond. Alweer het laatste concert van ons abonnement van dit seizoen.

Muziek

Nino Salvaneschi: Brevier van Geluk.

Muziek is voor ons een samensmelting van verschillende kunsten. Zij brengt door bouwen, beelden en schilderen in vorm wat in het dagelijkse leven slechts vage fantasieën zijn.
In alle beeldende kunsten, trouwens, is muziek.
Bouwkunst is harmonie van lijnen. De bouwmeester in de muziek: Johann Sebastiaan Bach.
Beeldhouwkunst, harmonie van de vorm. De beeldhouwer op muzikaal gebied: Beethoven.
Schilderkunst, kleurenharmonie. De schilder in klanken: Debussy.
En Wagner is Rafaël, Michelangelo en Bramante, alle drie tegelijk.
Muziek is de de zilveren trap met 't hemelsblauw van violen en 't vlammendrood van trompetten, die, rustend op de uiterste rand der aarde, ons de gelegenheid biedt, op te stijgen tot de sterren.
Zij is het wonderbare venster dat uitzicht geeft op de oneindigheid, waarin onze persoonlijkheid zich verliest. En wanneer een laatste muziekgolf ons uit de klankenzee terugwerpt op de kust der aarde, dan zijn wij enigszins bedweld, maar altijd beter dan te voren.

Wat zou het mooi zijn om dit te kunnen schilderen.

Bernard Haitink

Foto: ANP

Ter ere van de 80-ste verjaardag van maestro Bernard Haitink

was er afgelopen week elke avond op de televisie

een concert vanuit het concertgebouw

onder zijn leiding te zien en te horen.

Na deze week is er één citaat van Plato

dat past bij de grootsheid van deze dirigent.

Zoals hij de muziek tot klinken kan brengen!

"Muziek en ritme vinden hun weg tot in de geheime plaatsen van de ziel."