Regenboog

Hier ligt "een pot met goud" bijna voor het grijpen.

Park

Zomaar langs de straat.

                                              

Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat mijn zorgvuldig gepositioneerde foto's op een breedbeeld computerscherm helemaal anders in beeld gebracht werden. Ook over elkaar heen en dat was niet de bedoeling. Daarom nu toch maar weer onder elkaar en hoop dat het dan op breedbeeld goed staat. Mocht iemand ongeregeldheden zien, graag een reactie. 

Bijna lente

Foto C.Gr.

Vandaag zo'n heerlijke dag.

Aangenaam van temperatuur en fris tegelijkertijd.

Dus bijna lente.

Er komen ongetwijfeld nog koude dagen

maar dit is het begin van het afscheid van de winter.
Ik heb genoten van het buiten zijn.

Vivaldi - LENTE

Bij deze fijne dag hoort muziek.

Vrede en Vrijheid

In deze tijd van 4 en 5 mei gedenken we wat de verschrikkingen van de oorlog hebben aangericht. Gedenken we de slachtoffers van het gruwelijke verleden. Steeds weer worden de herinneringen aan de onvrijheid en het geweld tegen de weerloze mens benoemd. We vieren de kwetsbare vrede en vrijheid met de wetenschap dat in deze wereld nog altijd dezelfde krachten ons van onze vrijheid beroven.
Onze aandacht zal moeten uitgaan naar vrijheid voor iedereen; zal er een appèl gedaan moeten worden op onze houding ten opzichte van geweld en onvrijheid. Dat betekent keuzes maken, zelfs in kleine voorvallen proberen vrede te stichten. Hier is een brede visie voor nodig. Niet belemmerd door persoonlijke omstandigheden en gewin.
Er gebeurt iets met me als ik de term 'Vechten voor Vrede' hoor of lees. Een machteloos en verdrietig gevoel overvalt me. Natuurlijk begrijp ik deze gezegde wel, maar alleen al de woorden vechten voor vrede maakt me in de war. Vechten is toch het laatste dat we zouden moeten doen om vrede te kunnen krijgen. De strijdbijl begraven lijkt mij een zinniger bezigheid dan doorgaan met vechten. Eerdere slogans gaven me meer moed: Vrede verbindt, vrede verplicht.
Duurzame vrede ontstaat vooral dankzij inzet en betrokkenheid van goedwillende mensen. Het is een bewustwording, en solidariteit met mensen die bedreigd worden in hun eerste recht op vrede, ontwikkeling, veiligheid , godsdienstvrijheid en mensenrechten.
Na elke viering in kerken wordt tegenwoordig een vredeswens uitgesproken en wenst men elkaar de Vrede van Christus. Wat doen we met die wens? Vechten voor vrede hoort daar niet bij. Er wordt een actieve rol van ons verwacht.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.

Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,

ik leverde 't bewijs van mijn bestaan

omdat, door het verleggen van die ene steen,

het water nooit dezelfde weg zal gaan.

Bram Vermeulen

Moge het zo zijn!

Herfst in de Lente

In Apeldoorn is de stemming na Koninginnedag nog steeds herfstig.

Stenen

Gedichtjes en foto's van mijzelf.

Een steen met glinsterende ogen

vond mij

We gingen samen verder

Beiden op pad gegaan

hij van boven gekomen

ik van beneden.

Waar gaan we heen?

Kijk hier ben ik,

ik wil gevonden worden.

Laat me jouw wereld zien,

ik toon je de mijne.

Hoe klein ik ook ben,

als je me in het water gooit

bepaal ik de loop van de rivier.

Sterk en wit

vuur kan ik maken

maar niet zonder wrijving.

Heel even dat moment

niet zonder elkaar te kunnen.

Een rugzak vol.

Vulkaan

Vulkaanuitbarsting / http://www.wereldoriëntatie.net/

Soms schud de aarde, barst de vulkaan open,

moet de woede een uitweg zoeken.

Je zult maar vulkaan zijn.

Als de woede uit de vulkaan is wie schaad je dan?

Avond

Binnen een halve minuut was de zon helemaal weg.

Rust

Als ik deze foto zie komt er altijd een grote rust over me.

Het is al weer heel wat jaren geleden dat ik in Engeland spitituele psychotherapie studeerde aan het White Lodge College of Psychotherapeutics.

In de grote tuin in Speldhurst - Kent, staat deze bank zeer uitnodigend om te mediteren en te relaxen na een intensieve dag studeren.

Een heerlijke tuin om uit te rusten

Hier staat de bank al te wachten.....

Luchtballonnen

Foto's Cornelia

Een eerste poging

Van een aantal foto's een diavoorstelling gemaakt.

Schilderles

Aanstaande donderdagmiddag ga ik weer naar mijn schilderles. Als opdracht kregen we vorige week mee een eigen gedicht mee te brengen. Het gedicht zal ik dan moeten kalligraferen. De betekenis van het gedicht moet daar dan omheen of doorheen geschilderd worden, in aquarel.

Ooit heb ik bij mijn "Pareloester"gedichtje een schilderstukje gemaakt, maar dat heb ik iemand cadeau gegeven. Ik wil proberen dit weer een keer te schilderen maar dan beter dan toen.

Eerst moet er een tekening gemaakt worden want mijn schelp moet open staan, met een parel erin. De kleuren wil ik zacht houden, wit, blauw, groen en wat bruin. Moeilijk om dat mooi te schilderen. Zeker voor mij die deze techniek nog niet goed beheerst.

Wel een uitdaging om er iets moois van te maken.

Panta Rhei - Alles stroomt

De schrijver van dit gedicht, Herakleitos, de Griekse filosoof werd

rond 530 v.Chr. geboren in Efeze in Klein-Azië.

Hij stierf ongeveer in 470 v.Chr.

Je kunt niet tweemaal in dezelfde rivier stappen.
In dezelfde rivier stap je en stap je niet.

Alles vloeit en niets is blijvend.

Alles maakt plaats voor iets anders en niets

blijft bij 't oude.

Het koude wordt warm, het warme koud.

Het vochtige wordt droog, het droge vochtig.

Ziekte maakt gezondheid aangenaam,

het kwade maakt het goede aangenaam;

honger, verzadiging;

vermoeidheid , rust.

Het is een en hetzelfde of je leeft of dood bent,

wakker of in slaap, jong of oud.

Het ene aspect verandert altijd in het andere

en het andere wordt weer het ene;

plotseling, onverwacht, de ommekeer.

De natuur verstrooit en verzamelt.

Alles heeft zo zijn eigen seizoen.

Halo

Foto. C. Grootenboer

"Nacht is niet boos.

Als hij komt de nacht, maakt hij de hemel open".

Abalone

Toen Moeke naar het verzorgingshuis moest verhuizen

lag deze abaloneschelp op de vensterbank,

of was het op een kastje, dat weet ik niet meer zo goed.

Niemand had belangstelling.

Wanneer ik met mijn beste vriendin bij haar was

moest ik er steeds naar kijken.

De schoonheid van deze binnenkant fascineerde me uitermate.

Dit was niet onopgemerkt gebleven.

Haar huisje moest leeg,

waar laat je alles wat niet in een kamertje past.

Op deze manier ben ik aan deze prachtige schelp gekomen.

Moeke is niet mijn moeder maar de moeke van mijn beste vriendin.

Omdat ik er regelmatig kwam, werd zij ook een beetje mijn moeke.

In 1995 is zij overleden en was ik twee moeders kwijt.

***************************************

Het is bij mensen ook vaak zo

dat de schoonheid van binnen zit en

men dat niet altijd aan de buitenkant kan zien.

IK GELOOF DAT ER GROTE SCHOONHEID LEEFT IN MENSEN