Lezing

Eerste Pinksterdag ben ik met mijn vriendin naar Utrecht geweest. Naar de Iconen-tentoonstelling "Goddelijke inspiratie" in het Catharijneconvent. Een expositie die zeer de moeite waard is. Ik heb er veel opgestoken. Niet alles vond ik mooi, maar dat is natuurlijk altijd een kwestie van smaak. Ik ontmoette daar een Amerikaan uit Californië. We hebben heel veel gesproken over de getoonde iconen en over iconen in het algemeen. Ik heb zijn e-mailadres gekregen omdat hij me nog, voor mij niet leesbare, teksten wil opsturen. Hij kon veel ontcijferen. Hij heeft overal in Griekenland en Rusland en in Amerika cursussen gevolgd bij zeer beroemde iconenschrijvers. Ik hoor daar nog meer over van hem. Heel interessant. Hoe zijn werk is weet ik nu nog niet maar ik vraag daar later natuurlijk wel naar.

Aan diverse mensen ook nog een en ander uitgelegd als ze zeiden er niet alles van te snappen. En .... ja dan kan ik natuurlijk niet laten er iets van te zeggen.

Een heel mooi moment was er met een nog jonge beveiligingsman. Hij stond bij de Amerikaan en mij mee te kijken. Er ontspon zich een mooi religieus gesprek.Ook ontroerend. Te ingewikkeld om dat zo even weer te geven, maar het was wel heel bijzonder. Toevallig? deze week een paar keer al zulke gesprekken gevoerd. Misschien moet ik me daar in specialiseren!?

Even een beetje rust en dan ga ik me al wat voorbereiden op december. Daar heb ik best zin in. 

Er is me namelijk gevraagd om half december een lezing te  houden over iconen. Dat is een breed gebied. De geschiedenis is nogal uitgebreid dus moet ik veel studeren. Ook komt dan de diepere betekenis van een icoon en de techniek aan de orde. Ik heb al wel ideeën hoe ik dat ga indelen. 

Maar voor nu even geen icoon maar een idee voor een acryl schilderij uitwerken. 

Expositie

De expositie van afgelopen weekend was niet heel geweldig. Maar... het zijn dan ook De Pretentielozen.
Dit schilderij was het enige dat ik voor een prijs in aanmerking vond komen. Jammergenoeg is het niet gekozen. Hoe een jury kiest is me meestal toch een raadsel. Ik zal eens vragen welke criteria men hanteert.

Expositie

Vanavond was ik bij de opening van de expositie. Zelf heb ik twee kleine schilderijen ingeleverd. Er was heel divers werk te zien. Er was minder werk dan vorige jaren en niet alles vind ik mooi.

Maar doe het maar eens na, denk ik daar meteen achteraan. Ook waren er mooie beeldjes, o.a. van speksteen. Een vakjury beoordeelt het werk. Hieraan is een prijs verbonden. De publieksprijs is afgeschaft. Ik weet eigenlijk niet waarom. Ik val zeker niet in de prijzen. Ik hoop dat degene de prijs wint van het schilderij dat ik het mooist vind. We zullen zien.

Iconen schilderen

Geruime tijd was ik op zoek naar een leraar of naar een cursus waar ik de grondbeginselen van het iconen schilderen zou kunnen leren. Er waren cursussen genoeg maar vaak ver weg en duur en ook nog intern. Een paar factoren die me tot nog toe niet aanspraken. Een pastor die ik ken en in mijn woonplaats woont schildert iconen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hem gebeld of hij mijn leraar wilde zijn. Het overviel hem wel maar na enige tijd denken heeft hij een lezing georganiseerd om te zien of er nog meer mensen zouden willen meedoen.

Donderdagavond bezocht ik zijn lezing. Gelukkig waren er nog twee, misschien drie andere gegadigden en ..... het gaat door! Eindelijk. Er werden prachtige iconen getoond, de techniek werd besproken, de materialen werden genoemd.

"Iedereen die een icoon gaat schilderen moet beseffen dat hij/zij een instrument is die een christelijke traditie voortzet, en dus geen 'eigen artistieke uiting' weergeeft. Zoals past bij portretkunst moet het resultaat altijd herkenbaar zijn, in dit geval voor de gelovigen voor wie de icoon wordt gemaakt."

Een opgave waar je je tijdens het schilderen terdege van bewust moet zijn.

Het mooie van iconen schilderen is (het heet eigenlijk iconen schrijven) dat er alleen natuurlijke materialen gebruikt worden. De verf bijvoorbeeld wordt met bepaalde (edel)steensoorten die heel fijn vermalen worden - de pigmenten - en eitempera gemaakt. Ook plantaardige en dierlijke kleuren worden gebruikt. Op iconen zie je meestal ook bladgoud. Dat is zo dun dat je het niet eens kunt vasthouden. De techniek hiervoor is erg moeilijk.

Eerst gaan we zelf thuis een plank prepareren, dat is de eerste stap. Begin november gaan we dan aan de slag.

In het boek, waarvan hierboven de omslag staat, wordt ook vermeld hoe je in stappen een icoon opbouwt. Heel informatief.

Het is een uitdaging voor me, maar ik heb heel veel zin om aan mijn eerste icoon te gaan beginnen.

Schilderen

Vandaag ben ik voor de tweede keer gaan schilderen bij een vereniging voor Amateur Beeldende Kunstenaars. Het gaat er gelukkig ongedwongen aan toe. Zonder verplichtingen maar wel met professionele begeleiding. Hier kun je lekker je eigen gang gaan en toch hulp krijgen als je er zelf niet uitkomt. Vorige week ben ik aan de pasteltekening begonnen die in het vorige bericht staat, en heb dat thuis afgemaakt. Het is nog niet helemaal naar mijn zin maar het begin van creativiteit is er gelukkig weer. Vanmiddag heb ik een begin gemaakt met acrylschilderen. Deze techniek heb ik niet eerder echt geprobeerd. Niet het makkelijkste onderwerp gekozen maar om een beetje vertrouwd te raken met verf en penselen hoeft het ook niet meteen 100% te zijn. Hoewel.....! Ik ben niet erg vlug tevreden en moet nog veel leren. Wel heb ik genoten van de middag. Het is een aangename groep mensen die allemaal verschillend werken.

Mijn onderwerp is een engel, een afbeelding op een icoon. Niet dat dat de officiële manier van iconen schilderen is, maar ik had er zomaar zin in. Misschien wel als voorproefje op de echte iconencursus die ik later in het jaar ga volgen. Als dit echt wat wordt laat ik het te gelegener tijd misschien wel zien?

Dilemma / Juiste keus

Al een poosje heb ik het gevoel dat ik voor een dilemma sta, een keus moet maken. In één woordenboek staat 'moeilijke keus uit twee'. Maar uitgebreider betekent het dat een dilemma 'een toestand is waarin men moet kiezen tussen twee, beide bezwaarlijke of onaangename mogelijkheden waar nadelen aan verbonden zijn'. Ja en daar zit ik dan. Natuurlijk wil ik als ik een keus maak een juiste keuze gemaakt hebben en niet een oplossing die dan toch nog onaangenaam is. Deze hobbel moest ik dus eerst nemen. Alles overziend heb ik het woord dilemma dus geschrapt in mijn gedachten.
Waar gaat het over.
Nu het nieuwe seizoen weer aankomt voor het aangaan van cursussen e.d. sta ik voor de keus (zo noem ik het nu maar) of ik me weer bind aan een nieuwe schildercursus. Afgelopen seizoen heb ik een jaar lang een aquarelcursus gevolgd bij een heel bijzondere leraar. Bij een heel aangename groep mensen, waarvan er twee ook in mijn flat wonen. Ik heb er veel geleerd en de leraar heeft veel extra aandacht aan mijn pogingen geschonken. Alles dus om heel blij mee te zijn. Waarom komt er dan zo'n onzeker gevoel bij me op. Ik ga proberen het op een rijtje te zetten.

- Is de techniek van aquarelleren mijn techniek, mijn manier van schilderen dat ik het liefst doe? * Ik denk het niet, maar ik zal het zeker nog regelmatig doen. - Heb ik op de cursus goed gepresteerd? * Soms, maar thuis in vrijheid beter. - Voel ik me thuis in de groep? * Ja zeker! - Kan ik met de leraar goed opschieten? * Prima. - Wil ik me weer binden voor een heel jaar? * Eigenlijk niet. - Heb ik er het geld voor, en voor over? * Eigenlijk ook niet.

- Wat zijn mijn belangrijkste redenen om wel door te gaan?

* Misschien doet het er niet toe, maar ik heb moeite met het volgende:

*Ik denk dat mijn medebewoners en de rest van de groep en mijn leraar teleurgesteld zullen zijn als ik afhaak.

*Vind ik dat ik dat kan doen?

*Kies ik voor dat wat ik toch kan leren, ondanks de kosten die het met zich meebrengt?

- Wat zijn mijn belangrijkste redenen om niet door te gaan?

* Ik voel me op de een of andere manier belemmerd, of geremd, in mijn creativiteit (wat dat dan ook voorstelt).

*Andere technieken liggen me beter, zoals olieverf-schilderen of acryl, pastel e.d.

*Ik wil graag beginnen met de grondbeginselen van het iconen-schilderen. Ik krijg daar zeer waarschijnlijk binnenkort de gelegenheid voor.

*Dat wat ik wil schilderen is een compleet andere stijl dan in de aquarelcursus.

*De cursus is voor mij toch wel wat duur.

Zal ik gaan kiezen voor mezelf? Natuurlijk moet ik kiezen voor mezelf, want wie heeft er iets aan als ik niet mezelf zou zijn.

Binnenkort valt de nieuwe aanmeldingsbrief in de brievenbus, nog héél even uitstel. Diep in mij weet ik het al wel. Maar toch....

Meer ruimte

Er is ruimte gemaakt.

Nu nog klein werk, maar ik ga binnenkort groter werken.

Nog even de losse slag voelen.

Ik heb er zin in.

Jaren geleden heb ik eens aan een zomer workshop schilderen meegedaan in Arnhem-Oosterbeek. Ik begon eraan in een tijd dat ik heel klein werkte. Ik tekende heel klein en fijn met inkt, en schilderde niet groter dan A4. In die week heb ik met verbazing mezelf gadegeslagen. Er moest op voor mij heel grote vellen papier met grote varkensharen penselen geschilderd worden. Griezelig in het begin. Als je steeds bijna voorover gebogen werkt en nu breed en open moet schilderen dan gebeurt er iets met je. Ik heb er veel geleerd maar ook over mezelf.

Een grappig detail is: Op een heel warme heldere dag gingen we naar een wat hoger gebied en keken uit op Oosterbeek. De slag van groot werken lukte al aardig. Maar.... de begeleider kwam regelmatig eens langs om te kijken hoe we vorderden. Hij keek me soms verbaasd aan. Ik was lekker bezig. Terug in het gebouw waar we ook ons werk bespraken moest ik heel erg lachen. Wat was het geval. Ik had toentertijd een bril met sterk kleurende glazen. In de warme lichte heldere dag was mijn bril heel donker geworden. Mijn kleuren, zoals ik ze zag waren normaal. In het gebouw zag ik (bril inmiddels weer normaal) de kleuren eraf spetteren, zo fel. We hebben er met z'n allen erg veel schik om gehad. Nu houd ik er natuurlijk heel erg rekening mee.

Schilderles

Aanstaande donderdagmiddag ga ik weer naar mijn schilderles. Als opdracht kregen we vorige week mee een eigen gedicht mee te brengen. Het gedicht zal ik dan moeten kalligraferen. De betekenis van het gedicht moet daar dan omheen of doorheen geschilderd worden, in aquarel.

Ooit heb ik bij mijn "Pareloester"gedichtje een schilderstukje gemaakt, maar dat heb ik iemand cadeau gegeven. Ik wil proberen dit weer een keer te schilderen maar dan beter dan toen.

Eerst moet er een tekening gemaakt worden want mijn schelp moet open staan, met een parel erin. De kleuren wil ik zacht houden, wit, blauw, groen en wat bruin. Moeilijk om dat mooi te schilderen. Zeker voor mij die deze techniek nog niet goed beheerst.

Wel een uitdaging om er iets moois van te maken.

Schilderles

Lieke Emma

Met schilderen moet je jong beginnen. Deze twee jongedames hadden er erg veel zin in.

Deze eerste keer nog naschilderen van een plaatje. De volgende keer laat ik hen vrij werken.

Als ze dat willen tenminste. De concentratie was groot en ze luisterden ook nog naar de aanwijzingen.

Altijd fijn voor de juf.