Beschermengel

Tekening: Ria Stoutjesdijk

Never drive faster than your angels can fly!!!

Om over na te denken

Hermes Trismegistos.

Gedurende de Middeleeuwen werd een grote reeks van geschriften aan hem toegeschreven, bekend onder de naam Hermetica, waaronder de Smaragden Tafel en de Corpus Hermeticum.

Hij is het meest bekend van zijn axioma: zo(als) boven, zo (ook) beneden, verwijzend naar de gelijkstelling van hemel en aarde, van de microkosmos en de macrokosmos.

Hij sprak de volgende woorden:

Zo binnen, zo buiten

zo groot, zo klein

zo boven, zo beneden

er is slechts één Leven en Wet

en de besturende kracht is één.

Er is geen binnen, geen buiten

geen groot, geen klein

geen hoog, geen laag

in het goddelijk bestel.

Stamboom

In de pauze-periode heb ik een aantal lessen gevolgd over "Stamboom onderzoek". Heel interessant. Ik was al een poosje bezig met het uitzoeken van een aantal zaken maar bleef regelmatig steken. Ik kwam niet goed verder omdat ik de juiste archieven niet kon vinden. In de cursus werd daar uitgebreid aandacht aan besteed. Inmiddels ben ik al weer een paar voorouders verder gekomen. Lastig is dat in mijn familie dezelfde voornamen erg vaak voor komen. Ook in de zijtakken en vaak in bijna dezelfde tijd. Zoek dan maar eens uit wie wie is.

Wel erg bijzonder om dat allemaal uit te zoeken. Het vinden van documenten, foto's en krantenartikelen is op zich al heel leuk. Het afstruinen op het net en in archieven duiken. Het maken van de stamboom kan op veel manieren. Kwartierstaten, bomen, schema's. Uitgebreid of één lijn volgen.

Het kost ook allemaal weer veel tijd. Ik vind het heerlijk.

Iemand in mijn familie is, dacht ik, ook al eens bezig geweest met onze stamboom. Het is dus zinnig dat ik dat eens navraag. Waarom dubbel werk doen. Ik hoop dat ik de gegevens dan mag raadplegen.

Overdenking

In de afgelopen tijd waren er veel dingen die mijn aandacht vroegen. O.a. vergaderingen, diverse bezoeken aan de acupuncturist voor een beknelde zenuw, de schilderclub, bezoeken afleggen. Ook heb ik informatie ingewonnen over het geven van een feestje. Daar kun je trouwens veel tijd insteken heb ik gemerkt.

Deze zomer word ik 70 jaar. Dat vind ik een mijlpaal en wil dat het liefst met allen die mij lief zijn vieren. Omdat mijn huis, voor allen, daar toch wel te klein voor is zocht ik naar een mooie locatie of naar andere mogelijkheden buitenshuis. Die heb ik wel gevonden en zelfs een offerte aangevraagd, maar dat gaat niet door. Ook zijn in de zomerperiode diverse mensen op vakantie en die zou ik dan heel erg missen. Vroeger was dat ook al niet leuk, ik was de enige in de klas die nooit kon trakteren vanwege de vakantie en in september mocht het niet meer. Ik probeer nu toch iets thuis te organiseren maar laat me wel verwennen door bijvoorbeeld een traiteur de hapjes te laten maken. Om dat allemaal te regelen heb ik nog wel even de tijd.

Waarom vind ik het zo fijn of belangrijk om die dag te vieren. In de eerste plaats ben ik elke dag opnieuw blij dat ik er nog ben. Dat ik redelijk kan functioneren, dat is wel anders geweest toen ik jong was.

Mijlpaal.
Mijn ouders hebben altijd heel hard gewerkt. Alles stond in het teken van 'als pappa met pensioen is'. Het is er niet van gekomen. Eind januari zou mijn vader stoppen met werken, mijn moeder werd ernstig ziek de kerst ervoor. Mijn moeder belandde in het ziekenhuis en is na een langdurig ziekenhuisverblijf overleden, 68½ jaar oud. Nooit hebben ze samen kunnen genieten van zelfs maar een klein beetje luxe.
Mijn broer en ik hadden steeds gezegd, mam, pap, probeer bij leven ook een beetje te genieten. Wij realiseerden ons daarna heel bewust hoe belangrijk elke nieuwe dag is. Inmiddels is mijn broer ook overleden, 66 jaar oud.

Voor mij is 70 jaar worden nu een heel belangrijk moment en hoop dat deze zomer dan ook te mogen beleven. Dat is toch echt een feestje waard?!

Het kasteeltje gaat niet door maar het wordt vast heel fijn.

Lente

Foto C.Gr.

Na zeventien dagen pauze ben ik weer terug. Soms is mijn hoofd te vol, soms te leeg. Zinnige dingen vliegen heen en weer in mijn hoofd en vinden geen uitweg in woorden of tekst. Ook nu is nog niet alles gestructureerd. Maar de mooie bloesem van de esdoorn wil ik hier toch even laten zien. Door de wind zijn toefjes ervan op het fietspad terecht gekomen. Het kleine groene bolletje is maar drie centimeter hoog en daardoor kun je goed zien hoe klein de afzonderlijke bloempjes zijn.

Foto C.Gr.

Cardabelle

Foto C.Gr.

Vandaag deze 'cardabelle' afgemaakt. Ik ben gefascineerd door alle soorten distels.
De cardabelle, ofwel carlina acanthifolia is wel een erg mooie. Mijn vriendin was een paar jaar geleden in het zuiden van Frankrijk op vakantie. In een plaatsje Saint-Guilhem-le-Désert


(one of the 152 most beautiful villages of France) zag zij aan de houten voordeuren gedroogde distels hangen. Groot, wel veertig centimeter in het rond. Dat waren de cardabelles. Men gebruikt deze distels als barometers. Zij vond ze prachtig.

Als verrassing wilde ik proberen om zo'n gedroogde distel voor haar te pakken te krijgen en heb via internet gezocht of zoiets misschien ergens te koop was. Dat is helaas niet gelukt.
Op het juiste moment zelf dus maar naar Frankrijk en eerst bestuderen waar deze precies groeien. Ik vrees dat dat niet zo vlug zal lukken.
Mijn fascinatie voor de distels heb ik nu maar omgezet in het schilderen van een van hen.

Afbraak

Zonder woorden

DE TIEN GEBODEN

ST. PIETER

Bijna lente

Foto C.Gr.

Vandaag zo'n heerlijke dag.

Aangenaam van temperatuur en fris tegelijkertijd.

Dus bijna lente.

Er komen ongetwijfeld nog koude dagen

maar dit is het begin van het afscheid van de winter.
Ik heb genoten van het buiten zijn.

Vivaldi - LENTE

Bij deze fijne dag hoort muziek.

Icoon fase 14 - Laatste bewerking

Een klein detail moest nog worden toegevoegd. De lichte rand aan de binnenzijde van het kader.

Nu moet de icoon ongeveer 2 à 3 maanden volledig drogen en kan dan met lak of bijenwas afgewerkt worden.

Inmiddels hebben we bevestiging gekregen dat we onder begeleiding van onze leraar nog een icoon mogen maken. De materialen: krijt, pigmenten, bladgoud en hulpmiddelen hebben we nu ook zelf allemaal aangeschaft.

De afbeelding is nu vrij naar ieders keuze. Dat geeft dan natuurlijk een heel gevarieerd beeld. Wel leuk.

Vanwege de voorbereiding (het prepareren van de plank en het maken van de tekening van een afbeelding) en vakanties gaan we waarschijnlijk in september weer verder.

Verkeersles

Vanmorgen kwam er een lange rij kinderen op de fiets voorbij. Het was duidelijk wat de bedoeling was. Met fel oranje hesjes aan gingen ze beslist naar verkeersles. Geflankeerd door drie volwassenen met groene hesjes. Auto's stopten netjes tot de hele sliert voorbij was. In de bocht dichtbij mijn flat geen overbodige luxe, want men scheurt hier geregeld aardig hard door die bocht.

Verkeersles. Het deed me denken aan mijn eigen verkeersles. Zonder hesjes en met een klein aantal kinderen tegelijk en één meester. Alleen verkeersles op de fiets, lopend oversteken enzo, dat was niet opgenomen in de les. Misschien was het vroeger (nog) niet nodig. Het is nu natuurlijk veel drukker.

Iets wat me al mijn verdere leven opvalt is dit: Ik leerde op- en afstappen aan de kant van het trottoir, daar waar je kettingkast zit. Heel duidelijk aangegeven door de politie. Dit is het minst gevaarlijk! werd uitdrukkelijk gesteld. Dat vind ik nog steeds. Ik zie het eigenlijk niemand zo doen. Ik kom dan ook in de knel bij de opgang van de fietsenstalling in de stad. Net zo lang wachten tot niemand meer naar boven of beneden gaat aan de, voor mij, verkeerde kant. Om dit ongemak op te lossen heb ik geprobeerd het ook anders te doen, hetgeen mij niet is gelukt.

Vreemd eigenlijk, veiligheid gaat toch voor alles lijkt me. Ik ben benieuwd hoe het nu wordt aangeleerd, of let men er helemaal niet op hoe men op- of afstapt?

Wel spannend!

Mooi

Look at the world

John Rutter - Look at the world

Icoon fase 13 - Wijding

Vandaag de laatste les. De laatste details van sommigen afgewerkt. Er werd nog allerlei informatie uitgewisseld. O.a. hoe we verder zullen gaan en wanneer. Een lijst met de kleuren, de pigmenten die we moeten aanschaffen. Alvast een nieuwe plank prepareren. En niet onbelangrijk welk motief, welke icoon we willen of zullen maken. Er is voor gekozen dat ieder haar eigen afbeelding zoekt. Dat maakt het ook spannend omdat nu al bleek dat er veel variatie zal zijn. Afgesproken was dat we een uur over deze zaken zouden praten. Hierna heb ik als initiatiefneemster een dankwoord uitgesproken. De cursus enigszins geëvalueerd.

Waarom wil men iconen schrijven?

Men kan rust, zingeving en wijsheid vinden in het schilderproces.

Ging het ons daar om?

Velen die hun eerste icoon vervaardigen, misschien wij ook wel,

worden gegrepen door verwondering over de verdieping en zelfvergetelheid,

die het proces met zich meebrengt.

Zouden wij dat na enige tijd zo kunnen ervaren?

Door het werken met iconen gaan er diepe lagen van gevoelens open.

Tijdens het schrijven van een icoon roept men het licht op

en verbindt men zich met de traditie er van.

Er gaat echter een technische en gevoelsmatige tijd aan vooraf.

Eerst de techniek in de vingers en vaste hand krijgen.

Het gevoel van heiligheid van de icoon ontdekken,

om zodoende die verbinding te kunnen ondergaan.

Onze leraar Antoon heeft ons de grondbeginselen bijgebracht.

We waren niet altijd rustig.

We kletsen soms door de mooie Byzantijnse muziek en

praatten over zaken die zo buiten de wereld van iconen was,

dat onze leraar zich misschien wel eens afgevraagd heeft,

waar hij aan begonnen was.

We hebben ondanks dat heel veel van hem geleerd.

Op een rustige manier werden steeds de kleine nuancen verteld.

De techniek uitgelegd, aanwijzingen gegeven en zo nog veel meer.

Ik denk dat we het wezen en de diepte van

de betekenis van iconen wel hebben begrepen.

Ik ben blij dat ik de aanzet heb gegeven om tot deze cursus te komen.

en allen zijn blij de cursus gevolgd te hebben.

Mijn dank ging ook uit naar de medecursisten, want als die er niet geweest waren

zou de cursus misschien helemaal niet doorgegaan zijn.

Ook Peter, waar ik in een ander blogje al iets over gezegd heb,

werd bedankt voor zijn hulp en bemoediging.

Ieder van ons heeft nog iets op een kaart gezet om pastor Antoon en Peter te bedanken.

*******

Pastor Antoon, HEEL HARTELIJK DANK

dat een grote wens van mij in vervulling is gegaan.

*******

Hierna kwam een belangrijk moment. De wijding.
In de dagkapel van de HH Fabianus en Sebastianus kerk werden de iconen opgesteld.

Vijf iconen door ons geschilderd.

Er waren nog vier iconen die ook nog niet gewijd waren en ook deze werden erbij gezet.

Een Byzantijns Onze Vader klonk.

Een zegenbede werd uitgesproken en met wierook werden de iconen gewijd.

Een prachtig moment.

Stilletjes gingen we weer terug naar de hectiek van de wereld.

Dessert

Vorige week hebben we als cursisten van het iconen schrijven onze leraren uitgenodigd voor een etentje.
Ieder van ons maakte een gerecht in de Italiaanse sfeer. Ik week daar van af omdat ik het onderstaande dessert zelf zo lekker vind. Het viel bij allen goed in de smaak.

In het recept klikken voor vergroting.

Probeer het maar eens, het is heel gemakkelijk én heerlijk.

Icoon fase 12 - Voorlaatste bewerking

De rand en de zijkanten schilderen was de voorlaatste bewerking. Zelf vind ik het heel mooi geworden. De verf is nog heel kwetsbaar en moet heel goed drogen. Morgenmiddag werk ik dan de achterkant nog af en voorzie ik het van de volgende tekst:

Deze heilige icoon is

geschreven door de hand

van Cornelia Grootenboer,

van november 2009 tot februari 2010

Apeldoorn

Deze tekst wordt op papier geschreven en vastgeplakt aan de achterkant van de plank.

Woensdagmorgen wordt mijn icoon beoordeeld. Ik denk dat het goed is. Afgesproken is dat dan ook onze iconen gewijd worden in de dagkapel van de HH Fabianus en Sebastianus-kerk waar we in het parochiehuis schilderen. Ik hoop dat daar foto's van gemaakt kunnen worden.

Ik heb het geweldig gevonden om hier mee bezig te zijn.

De laatste bewerking is dan over ongeveer drie maanden. Dan wordt de icoon in de bijenwas gezet. Ook nog een heel werk want elke kleur moet apart uitgewreven worden.