Patrijzen

Aquarel 'Patrijzen'

Knie

Vandaag een bezoek gebracht aan de orthopeed. Een aangename en zeer toegankelijke arts. Er zijn diverse foto's gemaakt en bleek dat de botstructuur redelijk goed is. Wel arthrose maar wie heeft dat niet op deze leeftijd. Dat zit trouwens heel erg in mijn hele familie. Toch bof ik nog. Toen ik ca. 25 jaar was zat ik bijna in een rolstoel. Door voornamelijk fytotherapie ben ik daar niet in terecht gekomen. Daar ben ik dokter Bos uit Wassenaar nog steeds dankbaar voor. Nu is er een meniscusruptuur geconstateerd. Dat wordt dus een kijkoperatie. De arts heeft me gezegd alle ellende die hij tegenkomt op te ruimen.
Gelukkig duurt het niet lang voor ik aan de beurt ben. 16 april, dat valt dus mee.

Schoonheid

Foto: Weleda Berichten - Lente 2009

Zonder woorden!

Wandeling

Vandaag een aardig lange wandeling gemaakt. Althans lang gezien de belemmeringen van de laatste tijd. Ik ben thuisgekomen, maar vraag niet hoe. Langzaam en trekkebenend met pijn. Het weer was nog steeds lekker, wel een beetje fris maar dan is het toch jammer om binnen te blijven zitten.
Morgen, 23 maart, hoop ik in ieder geval eindelijk een begin te kunnen maken met verbetering, liefst met herstel. En.... als het kan een beetje vlug.
Nog geen idee waar het allemaal op uitdraait.

Zomerherinnering

Rust

Als ik deze foto zie komt er altijd een grote rust over me.

Het is al weer heel wat jaren geleden dat ik in Engeland spitituele psychotherapie studeerde aan het White Lodge College of Psychotherapeutics.

In de grote tuin in Speldhurst - Kent, staat deze bank zeer uitnodigend om te mediteren en te relaxen na een intensieve dag studeren.

Een heerlijke tuin om uit te rusten

Hier staat de bank al te wachten.....

Woestijn

In deze veertigdagentijd hoort of leest u diverse woestijnverhalen. Hieronder voeg ik er nog een moderne aan toe.
Een van de meest opmerkelijke wetenschappelijke ontdekkingen is een methode om de oprukkende woestijn terug te dringen. Het gaat hier om een bijna bizar plan. Van gerecycled kunststof kunnen bomen worden gemaakt die aan de randen van de woestijn worden geplaatst. In een eeuwige kringloop worden wolken gevormd door opwarming van zeewater. Door de verdamping wordt zeewater veranderd in zoetwater. De wolken drijven weg op de wind maar wanneer deze steeds zwaarder worden zal er regen uitvallen. Bij afdaling in het tropische gebied valt deze regen echter niet in de woestijn omdat door de warmte het vocht weer verdampt. Omdat er vrijwel geen beplanting is die het vocht kan vangen of opnemen zal de woestijn dus steeds droger en droger worden. Door het plaatsen van (voorlopig) kunststof bomen wordt vocht gevangen en kan de grond zich langzaam maar zeker iets herstellen. Daarna kunnen de bomen weer verder de woestijn in verplaatst worden.Helaas heeft dit plan geen vervolg gekregen. De kosten ervan waren te hoog om uit te voeren. Maar is het in onze tijd van teveel afval, waarvan heel veel kunststof niet een plicht om een oplossing te zoeken voor de problemen die door woestijnvorming worden veroorzaakt? Geen vruchtbare grond om te verbouwen. Daardoor voedselschaarste, honger en dood. In deze tijd van crisis zouden er veel initiatieven kunnen worden ontwikkeld om werkgelegenheid te scheppen en daarmee een wereldprobleem te helpen oplossen.
Wat is erger, geen geld of geen voedsel? We kunnen het zonder voedsel wel een tijdje volhouden maar zonder water slechts een paar dagen.

-Kunststof bomen -. Wat zou er gerecycled kunnen worden in onze maatschappij? Misschien een paar bankdirecteuren, regerings- en kerkleiders?

Muziek

Nino Salvaneschi: Brevier van Geluk.

Muziek is voor ons een samensmelting van verschillende kunsten. Zij brengt door bouwen, beelden en schilderen in vorm wat in het dagelijkse leven slechts vage fantasieën zijn.
In alle beeldende kunsten, trouwens, is muziek.
Bouwkunst is harmonie van lijnen. De bouwmeester in de muziek: Johann Sebastiaan Bach.
Beeldhouwkunst, harmonie van de vorm. De beeldhouwer op muzikaal gebied: Beethoven.
Schilderkunst, kleurenharmonie. De schilder in klanken: Debussy.
En Wagner is Rafaël, Michelangelo en Bramante, alle drie tegelijk.
Muziek is de de zilveren trap met 't hemelsblauw van violen en 't vlammendrood van trompetten, die, rustend op de uiterste rand der aarde, ons de gelegenheid biedt, op te stijgen tot de sterren.
Zij is het wonderbare venster dat uitzicht geeft op de oneindigheid, waarin onze persoonlijkheid zich verliest. En wanneer een laatste muziekgolf ons uit de klankenzee terugwerpt op de kust der aarde, dan zijn wij enigszins bedweld, maar altijd beter dan te voren.

Wat zou het mooi zijn om dit te kunnen schilderen.

Aftellen

19 maart

20 maart

21 maart

22 maart

23 maart

Patrijzen

Foto: R. Saller

Even nog wat sneeuw voor de lente echt begint.

Een aandoenlijke foto.

Dappere patrijzen in de sneeuw.

Luchtballonnen

Foto's Cornelia

Een eerste poging

Van een aantal foto's een diavoorstelling gemaakt.

Lui

Over luiheid gesproken!

Van Doolhof naar Labyrint

Als we iets willen vinden gaat daar het zoeken aan vooraf. Het eigenlijke doel is dan ook het vinden. De tocht, de zoektocht naar het doel is een reis die op veel manieren gemaakt kan worden. De een gaat recht op het doel af, de ander maakt omwegen of blijft stilstaan bij alles wat hij tegenkomt; soms wordt daardoor het doel niet meer gezien of belangrijk gevonden. Recht op het doel afgaan. Het klinkt zo simpel. Alsof er niets is dat je tegen kan houden. Een weg uitstippelen en gaan. Een korte reis. Omwegen maken kan een reis spannend maken, maar daardoor wordt de tocht langer en zal het doel gemakkelijk uit het oog verloren kunnen worden. Stilstaan bij alles wat je tegenkomt geeft afleiding en kost tijd. Als de tijd verstrijkt is dan het doel nog haalbaar?
God vinden.

Iemand zei eens: "Misschien kunnen we het zo uitleggen: de religieuze mens 'zoekt' God, de mystieke mens 'weet zich door Hem gevonden'".

Mensen zijn altijd bezig om iets te zoeken dat hen gelukkig maakt. Het is een oerverlangen om je goed te voelen. Veel mensen zijn ook op zoek naar een geloof, een weg om te volgen, naar zekerheid. Er zijn veel wegen die je kunt gaan. Soms wordt een heel leven lang gezocht; worden veel 'leren' onderzocht en beproefd. Waar kom je dan uit? Wat heb je gevonden?

Het is als het lopen in een doolhof. Het is een weg met veel bochten, t-splitsingen, wegversmallingen en doodlopende paden. Ooit kom je er vast wel eens uit, of ben je terug bij af, maar hoeveel tijd is er aan verspild. In de uitdrukking: 'de religieuze mens zoekt God' wordt een weg verondersteld die kan leiden tot vinden. In veel gevallen wordt die weg moeizaam gelopen. Waarom? Iets dat bestaat moet toch niet zo moeilijk zijn om te vinden. God, hoe je dat ook wilt of kunt beschrijven of duiden, bestaat, iets waar ik niet aan twijfel, maar het zoeken belemmerd volgens mij het vinden. In de activiteit van het zoeken is het rusteloze aanwezig. De profeet Elia kon God niet vinden in de storm, niet in de aardbeving, niet in het vuur maar slechts in de zachte bries.

De uitdrukking: 'de mystieke mens weet zich door God gevonden' klinkt misschien wat hoogdravend maar geeft weer dat het zoeken niet zomaar resulteert in vinden. Het is God die ons vindt en wanneer we ons dat bewust worden weten we dat Hij bestaat. Het is de innerlijke vereniging van de ziel met God.

Labyrint van Chartres

Het lopen van een labyrint heeft een lange traditie. Het is een meditatief pad. Het labyrint heeft de bedoeling om je, weliswaar niet rechtstreeks, maar via omtrekkende bewegingen, daarom niet minder effectief, naar binnen en vervolgens weer naar buiten te brengen, te geleiden. Het is een middel om te komen tot verinnerlijking om vandaar uit weer naar buiten te gaan. Het labyrint laat je niet, zoals een doolhol, dwalen (dolen) en brengt je niet op doodlopende wegen, integendeel. Het is een reis naar binnen. Loslaten, ontvangen en toelaten. Het gebeurt aan je. Er komt ruimte voor je innerlijke bron. Vanuit de stilte wordt je ontvankelijk voor de Geest. Vanuit die stilte kun je God ervaren.
"God vinden of door God gevonden worden".

Aftellen

Na een wachttijd van ruim 2½ maand is het aftellen nu begonnen.
Nog 6 dagen.
En.... hoelang dan nog voor het eind aan de pijn?

Namaste