Om over na te denken.
Apeldoorn, juni 1992
Beste mensen, Bij het voorbereiden van het onderwerp voor de a.s. gespreksavond
over: "Luxe en hoe gaan we er mee om", bekropen me twee
hoofdgedachten.1e Het is een bijna schandelijke luxe om over luxe te praten. 2e
Er is in zoveel richtingen te denken, dat er een strenge selectie nodig is uit
het aanbod van lectuur e.d. Toch een gerichte aanpak gezocht.
De bedoeling is om NIET te praten over: ze, hen, hun, daar, als,
mijn, het is, maar WEL over: ik, hier, nu, ik vind, voor mij is. Om niet in
oeverloze, onpersoonlijke discussies te geraken over wie, wat verstaat onder
een bepaald begrip of woord, vraag ik jullie om de uitleg van de ander, zonder
meer, te accepteren en in de discussie de ander te respecteren in haar of zijn
opvatting. Niemand hoeft het eens te zijn met de ander, maar misschien willen,
kunnen we aan het eind van de avond elkaars standpunt of gezichtspunt meenemen
in het licht van: - eigen verantwoordelijkheid - gerechtigheid - keuzes maken -
ergens voor staan - bereidheid om ons kritisch ten aanzien van ons eigen
consumptiepatroon op te stellen - een diepteonderzoek t.a.v. ons geloof of onze
levensfilosofie, ons afvragen of we met LUXE goed omgaan.
Onderstaand vinden jullie gedachten, overwegingen citaten en
(gewetens)vragen om tot een zinnig gesprek te komen. Veel leesvoer, dus
sterkte! *****
Art. 25 sub 1. Universele verklaring van de rechten van de
mens. -
Een ieder heeft recht op een levensstandaard die hoog genoeg is voor de
gezondheid en het welzijn voor zichzelf en zijn gezin, waaronder begrepen
voedsel, kleding, huisvesting, medische verzorging en de noodzakelijke sociale
diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte,
invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan
bestaansmiddelen, ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van
zijn wil. *****
"De overvloed heeft ons gemakzuchtig gemaakt. Voortdurend
staan we bloot aan de verlokkingen aan de consumptiemaatschappij, die ons wil
doen geloven dat alles wat ons gelukkig maakt te koop is. De tijd en de
economische ontwikkelingen dwingen ons echter weer tot een soberder leven.
Iedereen kan zich leren matigen, mits hij er de noodzaak van inziet en zelf het
heft in handen neemt en beseft dat vrijwillige versobering de eerste,
noodzakelijke stap tot zelfbevrijding is". *****
Wat is mijn motivatie voor "BEGEERTE"?
Bijvoorbeeld: Ongenoegen in het leven; Ik heb het verdiend; Het past bij mijn
status; Waarom niet?; Hebzucht. Of...? *****
Wat ik voor de bevrediging van mijn behoeften nodig heb, is goed.
Wat daar bovenuit gaat, is ten overvloede en dus fout. Hoeveel dingen hebben we
aangeschaft om 'onze stand' op te houden of omdat we 'mee willen doen'? *****
Waar beginnen weelde en overvloed (LUXE) voor mij? De grote
vooruitgang? Leven in overvloed? *****
Sinds de mensen in overvloed leven, zijn ze sterker veranderd van
houding tegenover zichzelf en hun bestaan dan ze gewoonlijk willen weten. Ze
hebben zich ijlings bij het leven in welvaart aangepast, maar ze hebben niet
geleerd er de grenzen van te zien. Het grootste gevaar is niet de welvaart
zelf, maar de mate waarin zij onze bereidheid ondergraaft om te blijven werken
aan ons levensgeluk. De overvloed begint met het onvermogen om de dagelijkse
strijd om het bestaan te aanvaarden. Wie deze uitdaging ontloopt, wie een leven
leidt van voortdurende compromissen tussen zijn eigen ideeën en de verleidingen
van de consumptiemaatschappij, zal vanzelf proberen het gemis aan resultaat en
succes op een tweederangs manier te compenseren. *****
Wie zorgen heeft die hij niet aankan gaat op zoek naar
compensatie.*****
Wat versta ik onder: "VERSPILLING"
? Maak ik mij daar schuldig aan; of: Hoezo schuldig? of: Ik weet nergens van.
Waarom kan de één met minder meer doen? Kunde of motivatie? Beperking als
natuurlijk regelmechanisme. Hoeveel heb ik nodig om het leven te kunnen leven
dat ik zou willen leiden, voor mijn strikt persoonlijke behoeften. Iedereen kan
mij wat, ik wil gewoon iets hebben. De ander ziet maar. *****
Kunnen en/of willen we de spiraal doorbreken? Als wij erop gaan
zitten wachten tot het noodlot of andere mensen ons een verandering van ons
leven opdringen, gooien we de mogelijkheid weg zelf ons leven volgens onze
ideeën te regelen. Wanneer spreekt mijn geweten?*****
WELVAART IS ONRECHT, ZOLANG ER ARMOEDE BESTAAT.
Elk resultaat dat uit een particuliere
beslissing voortvloeit, kan op den duur in bredere kringen tot veranderingen
leiden. Wat wij ook van de toekomst verwachten, het zal altijd meer kans van
slagen hebben, als wij met schijnbaar onbeduidende veranderingen bij onszelf
beginnen. In plaats van het met zwaarwichtige woorden van anderen te eisen.
*****
Wie gelooft dat er eens geen honger meer
zal zijn en geen dorst, is geroepen om niet te berusten in de armoede van dit
moment.
Wie gelooft dat de vrede eens heersen zal, is
geroepen nu vredestichter te zijn.
Wie gelooft dat eens heel de schepping zal zijn
bevrijd, is geroepen nu voor het milieu in de bres te springen.
God weet door zijn Geest mensen te inspireren
tot geloof, hoop en liefde zodat wij andere wegen durven te gaan dan die welke
de "tijdgeest" ons voorschrijft. *****
____________________________________
Deze overwegingen en gedachten zijn o.a.
ontstaan na het lezen van: "De keerzijde van de economische medaille"
Een geloofsbrief over de economie. Uitgegeven in 1992.
De afbeeldingen zijn van L. Munnik.
De gesprekken waren goed, er was veel goede wil
in ons groepje. Veel van bovenstaande gedachten werden uitgebreid behandeld.
Maar.......hoe staat het er nu voor in de
wereld?
WAT IS ER VERANDERD SINDS 1992 ? NIETS ?- MISSCHIEN ONS BEWUSTZIJN DAT HET NU
ECHT NODIG IS OM TE VERANDEREN. DOOR ONS ALLEMAAL.
EN WAT DOET DE REGERING? SNOEIEN OP VERKEERDE
PLAATSEN EN BIJ DE MEEST KWETSBARE MENSEN?
*********************************************
Zaterdagavond naar een heel mooie en verrassende uitvoering van de Mattheüs passion door de Nederlandse Bachvereniging geweest. In de Rode Doos oftewel Vredenburg Leidsche Rijn buiten de stad Utrecht. De vaste dirigent is Jos van Veldhoven. Om het jaar wordt een gastdirigent uitgenodigd. Dit jaar was dat de jonge dirigent Peter Dijkstra. Als je al heel vaak de passie gehoord hebt vraag je je af, is het nog wel mogelijk om daar nog iets speciaals van te maken of er iets aan te veranderen. Deze keer een prachtige uitvoering. Het is niet zo gemakkelijk om precies uit te leggen wat de verschillen zijn. Maar deze uitvoering was bijzonder. Soms heel sereen en fijnzinnig, soms heel krachtig, daar waar de tekst en muziek dat vraagt. Prachtige stemmen en een goed orkest. Intonaties, stiltes tussen de delen, alles heel harmonieus, en natuurlijk deze getalenteerde dirigent. Lang aanhoudend applaus. Ik kan er weer even tegen.
