zoals wij ook aan anderen hun misstappen kunnen vergeven.
het lied dat alles verfraait, en dat zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.
Een bevriend gezin met kinderen was op vakantie in Frankrijk. Na vakanties word ik meestal verwend met een aardigheidje. De kinderen zoeken soms stenen voor mij uit. Soms is dat gewoon grind en is het de leukste sport er heel mooie uit te vissen. Nu zijn stenen voor mij altijd mooi dus dat is niet zo moeilijk. Alleen al de moeite die voor mij gedaan is is vertederend. Deze keer werd mij een mooi ingepakt doosje overhandigd. Het rammelde behoorlijk en ik vroeg natuurlijk verbaasd: hebben jullie weer mooie stenen gevonden? Er werd erg geheimzinnig gedaan. Het pakje moest open. Nee deze keer geen stenen maar een doos vol met dragees. Amandelen omhult met allerlei suikers en veel verdachte toevoegingen. Wel mierzoet. Een interessante tekst op de zijkant van het doosje. Hoe zijn dit soort dragees ontdekt, gemaakt en zijn blijven bestaan.
Hoe zou Julius Dragatus deze dragees vinden? En..... nee ik ga niet trouwen en voor geboortes is het ook al te laat. Af en toe er dan toch maar van snoepen?? Een beetje een risico!
Ook deze icoon moet na enkele weken nog in de was gezet worden.
De kleuren worden dan nog veel mooier. Door de foto is er een beetje kleurverval.
Hierover later meer.
Al bijna zes weken geen logje meer geschreven. De hand speelde nog geregeld op, maar ook dat wat ik al langere tijd van plan was. Het reorganiseren van het een en ander in huis en de administratie. Diverse zaken heb ik in die tussenliggende tijd aangepakt en langzamerhand is er orde geschapen. Eindelijk! Het geeft wat rust in het hoofd en daardoor is er weer ruimte om aan andere dingen te denken.
Met het iconen-schrijven ben ik ook behoorlijk achter geraakt en het ritme hiervoor terugvinden komt gelukkig ook weer terug. Hiervoor heb je echt rust nodig anders lukt het van geen kant.
Nu ligt dat natuurlijk ook aan mijn type van zijn. Een van de wonderlijke dingen die voor mij gelden is bijvoorbeeld: Moet ik vanmiddag weg, begin dan 's morgens maar niet aan een klusje dat veel aandacht nodig heeft. Al is het klusje nog zo simpel, de verfpot, bijvoorbeeld, valt dan geheid uit mijn hand. Op andere momenten kan het niet preciezer. Ja een (dit) mens zit ingewikkeld in elkaar.
Apeldoorn allerlei.
Van 10-hoog lijkt de sneeuw niet zo dik, en er is ongetwijfeld in delen van Nederland meer sneeuw gevallen. Toch heeft het in mijn stad geleid tot grote verkeershinder. Bussen reden helemaal niet. Vanmiddag hadden we in Orpheus - onze concertzaal - een kerstconcert van het Gelders Orkest. Het ging gelukkig door maar wij konden er niet gemakkelijk komen. Wel de warme, maar ook een beetje zware laarzen gepast en bedacht of het mogelijk was te gaan lopen. Het is echter een aardig eindje, ongeveer drie kilometer door toch té veel - 15 cm - sneeuw en gladheid, en voor mijn vriendin was het te ver en te vermoeiend. Omdat we met een vriendenpaar samen kaarten hebben, informeerden we hen dat we er misschien niet zouden zijn maar het wel wilden proberen. Met hun voor de winter goed uitgeruste zware auto werden we toen zelfs helemaal van de andere kant van de stad opgehaald en na afloop weer thuis gebracht. Ontzettend aardig. Jammergenoeg had ik mijn fototoestel niet bij me. We reden door een parkachtig en bossig gebied in de stad. Het was en is er sprookjesachtig mooi. We konden heel erg genieten van een prachtig concert. Beethoven, Ouverture Egmond - Mahler, Rückertlieder en nog eens Beethoven, de 7e Symphonie. Een feest.
Inmiddels is er al weer een flink pak sneeuw gevallen. Morgen dus weer voorzichtig aan doen.