Eindelijk klaar

Foto: C. Grootenboer ©

Ook deze icoon moet na enkele weken nog in de was gezet worden.

De kleuren worden dan nog veel mooier. Door de foto is er een beetje kleurverval.

Japan

"Ik heb de doodstraf gekregen"
Deze woorden blijven in mijn hoofd hangen. Ze keren steeds terug bij bijna alles wat ik deze dagen doe of meemaak.
De woorden van de Japanse man die zijn dochter nog even via de mobiele telefoon kon bereiken.
Hij nam afscheid van haar.
Waar zijn we in 'vredes'-?-naam mee bezig.

Iconen

Vandaag een inhaalslag gemaakt met de iconen. De achterstand is nog niet helemaal weggewerkt maar al het goud is aangebracht, alle basiskleuren zijn ingevuld en diverse details maken het geheel al mooi.

Een groot artikel in de plaatselijke krant "Boodschap van de engelen" is weer een mooie aanvulling op mijn engelenkennis. Deze lichtwezens gaan steeds meer voor me betekenen en daarmee ook de liefde voor mijn iconen.

In het Catharijneconvent in Utrecht is een tentoonstelling van een groot aantal iconen uit Macedonië. Ons groepje cursisten gaat daar binnenkort met de leraar naar toe. Er zijn grote verschillen in de afbeeldingen van de Russische, Byzantijnse, Griekse en dus ook Macedonische iconen. Dit schijnt een bijzondere expositie te zijn en nog nooit te zien geweest in Nederland.

www.catharijneconvent.nl

Hierover later meer.

Uiterlijk

Zoals je kunt zien heb ik het uiterlijk van mijn weblog gewijzigd door een totaal andere sjabloon te gebruiken. Het is een simpele sjabloon waar ik nog veel aan kan en wil veranderen. Naar mijn mening is deze veel duidelijker en rustiger. Er zijn veel mogelijkheden om het nog mooier te maken. Leuk om te experimenteren.

Het woord 'uiterlijk' kwam zaterdagavond nog even verrassend aan de orde.

In een concert dat ik bijwoonde stond een man in het koor die zo gelijkend was op iemand die ik kende dat het zonder meer een look-a-like was. Echter deze persoon kon wel zingen.

Uiterlijkheid geeft een barrière of een grens aan en is iets dat je afleidt van je innerlijk. Het is daardoor zo 'buitenkant'.

In een weblog laat je iets van je innerlijk zien door het geschreven woord. Er is dan wel een goede verstaander nodig, want taal, woorden kunnen verwoesting zaaien, zoals Huib Oosterhuis dichtte. Maar ook kunnen woorden anders opgevat worden dan wordt bedoeld.

Het lezen achter de woorden zou veel meer geleerd moeten worden. Wordt iets op een andere manier begrepen dan kan het verstandig zijn er over te praten.

Is een weblog een verkeerd medium? Ik denk het niet. Daarom ga ik er ook gewoon mee door, hoe iemand mijn woorden ook opvat. Als je eens iets niet begrijpt laat het me gewoon weten.

Woorden kunnen je ook raken op een emotionele en positieve manier, gelukkig maar. Er zijn zoveel mooie woorden, gedichten, boeken. Laten we die laten klinken tegen alle hardheid in deze wereld.

Eindelijk

Al bijna zes weken geen logje meer geschreven. De hand speelde nog geregeld op, maar ook dat wat ik al langere tijd van plan was. Het reorganiseren van het een en ander in huis en de administratie. Diverse zaken heb ik in die tussenliggende tijd aangepakt en langzamerhand is er orde geschapen. Eindelijk! Het geeft wat rust in het hoofd en daardoor is er weer ruimte om aan andere dingen te denken.
Met het iconen-schrijven ben ik ook behoorlijk achter geraakt en het ritme hiervoor terugvinden komt gelukkig ook weer terug. Hiervoor heb je echt rust nodig anders lukt het van geen kant.
Nu ligt dat natuurlijk ook aan mijn type van zijn. Een van de wonderlijke dingen die voor mij gelden is bijvoorbeeld: Moet ik vanmiddag weg, begin dan 's morgens maar niet aan een klusje dat veel aandacht nodig heeft. Al is het klusje nog zo simpel, de verfpot, bijvoorbeeld, valt dan geheid uit mijn hand. Op andere momenten kan het niet preciezer. Ja een (dit) mens zit ingewikkeld in elkaar.

Gelukkig Nieuwjaar

Stralend Licht is geroepen te schijnen

ook daar waar het niet schijnen kan.

***

Dat jouw Licht mag schijnen in duisternis.

***

Een Liefdevol, Gelukkig en Gezond Nieuwjaar gewenst!

Nog 5 dagen

Foto's Cornelia Grootenboer

Sneeuw

Apeldoorn allerlei.

Van 10-hoog lijkt de sneeuw niet zo dik, en er is ongetwijfeld in delen van Nederland meer sneeuw gevallen. Toch heeft het in mijn stad geleid tot grote verkeershinder. Bussen reden helemaal niet. Vanmiddag hadden we in Orpheus - onze concertzaal - een kerstconcert van het Gelders Orkest. Het ging gelukkig door maar wij konden er niet gemakkelijk komen. Wel de warme, maar ook een beetje zware laarzen gepast en bedacht of het mogelijk was te gaan lopen. Het is echter een aardig eindje, ongeveer drie kilometer door toch té veel - 15 cm - sneeuw en gladheid, en voor mijn vriendin was het te ver en te vermoeiend. Omdat we met een vriendenpaar samen kaarten hebben, informeerden we hen dat we er misschien niet zouden zijn maar het wel wilden proberen. Met hun voor de winter goed uitgeruste zware auto werden we toen zelfs helemaal van de andere kant van de stad opgehaald en na afloop weer thuis gebracht. Ontzettend aardig. Jammergenoeg had ik mijn fototoestel niet bij me. We reden door een parkachtig en bossig gebied in de stad. Het was en is er sprookjesachtig mooi. We konden heel erg genieten van een prachtig concert. Beethoven, Ouverture Egmond - Mahler, Rückertlieder en nog eens Beethoven, de 7e Symphonie. Een feest.

Inmiddels is er al weer een flink pak sneeuw gevallen. Morgen dus weer voorzichtig aan doen.

Van Advent naar Kerstmis

Een overweging, of een gedicht dat ik vond in het boek van

Hans Stolp: Jezus van Nazareth - Esoterisch Bijbellezen.

***

Wees voorbereid

Wees voorbereid op wat er komen gaat:

die grote, goddelijke kracht

die zich met ons verbinden wil

en ons bewonen gaat.

Wees voorbereid.

Ga in tot het hart en lees wat je geheimen zijn,

je heimelijke verlangens, je verborgen agenda.

Zuiver de ruimte van het hart,

bouw er een altaar, een heilige plek van brandende liefde,

opdat de goddelijke kracht in jou verblijfplaats vindt

wanneer zij tot ons komt, van God,

van louter liefde vervuld.

Kniel neer en bid voor moeder Aarde,

Bid voor al de dieren, onze zusters, onze broeders.

Bid voor alle mensen, die je goed doen, die je kwaad doen,

opdat je hen dienen zult met onvoorwaardelijke liefde.

Bid opdat je liefde wordt en bent.

Zie in stilte het gezicht van Christus

die ons nadert, tot ons komt.

Open je hart en voel alle zintuigen van het hart,

hoe hoge krachten ons omstromen.

Omhul je in deemoed met het gewaad van de eenvoud,

bekleed jezelf met zuiverheid, oefen je in onbaatzuchtige liefde,

laat alle bezit los, durf te leven in overgave, in vertrouwen,

durf te leven zonder zekerheid.

Misschien vindt God ons dan bereid.

***

Dit sluit helemaal aan bij wat de mysticus, meester Eckehart zegt:

‘Als Jezus, die de Christus wordt, niet ook in jou geboren wordt, is hij voor niets geboren.’

Hoe geven we gehoor aan die oproep?

Bedoelt meester Eckehart misschien dat kerstmis niet alleen het vieren van Jezus’geboorte is, maar het vieren van die van ons, door Hem.

De komst van Jezus in ons eigen leven, in ons innerlijk.

Geboren worden is opnieuw beginnen.

Vieren we elk jaar dat ‘opnieuw beginnen’ omdat we verzuimd hebben om Jezus in ons opnieuw geboren te laten worden?

We blijven vieren tot in ieder van ons Jezus aanwezig is, om het Christusbewustzijn in ons te doen groeien.

Elke dag wordt ons aangereikt om die keus te maken.

'Ont'hand

Al een paar weken behoorlijk onthand. Mijn rechter hand heeft een paar breukjes opgelopen door een val met mijn Sachsonette (vroeger heette dat een Spartamet). Gladde bladeren, slippen en tegensturen en de stoeprand die me deed vallen. Regenjas geheel aan flarden en hand bezeerd. Er waren een scheur in een middenhandsbeentje en een breuk in mijn handwortelbeentje op de foto te zien. Van half vier 's middags tot acht uur 's avonds in het ziekenhuis vertoefd. Er kwamen diverse ambulances met meer urgente situaties binnen en ja die gaan voor. Het was wel lang wachten.
Dus gips tot de elleboog. Knap lastig en in het begin was het behoorlijk pijnlijk.
Met zwaar gips naar huis met de bus. Ik was hobbelend nog met de S. naar het ziekenhuis gereden omdat er even niemand was om me te brengen. Ik verwachtte ook niet dat ik in het gips zou gaan. Misschien een tape of bandage maar nee. Je mag en kan met gips ook niet op de fiets van de verzekering heb ik me laten vertellen en het ging ook niet meer.
Iemand heeft gelukkig de S. met een grote auto opgehaald.
En daar zit je dan. Nu ben ik wel rechts maar vooral dubbelhandig en dat is wel prettig omdat ik niet voor 100% onthand ben. Toch zijn er veel situaties die om twee handen vragen en dat maakt het niet aangenaam. Vooral mijn schouders (die toch al niet zo goed zijn) worden extra belast. Als je alleen bent kun je niet alles gewoon blijven doen en is hulp onmisbaar. Er gaat veel tijd zitten in de gewoonste dingen en het is veel vermoeiender.
Wat is het toch geweldig dat een mens normaal gesproken de beschikking heeft over twee handen, twee voeten enz. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt dat alles niet zo vanzelfsprekend is.
Al twee keer nieuw (kunststof)gips gekregen. Voorlopig nog veertien dagen. Daarna zie ik wel weer wat er dan nog moet gebeuren. Na de foto zal blijken of het weer goed is daar binnenin. Anders weer gips of een bandage? Voor een breuk staat al gauw zes weken gips. Ik hoop het niet.
Schilderen en het iconen schrijven zit er voorlopig niet in. De precisie zal nog wel even weg zijn.
Iets dat ik heel jammer vind.
Maar ach ik heb nog veel leeswerk en een paar leuke computerwerkjes te doen, dat moet wel met één hand en duurt dus lang. Daar besteed ik dan mijn tijd maar aan.
Ik ga ook maar weer eens blogs bekijken en ik ben op zoek naar een paar familieleden die in Amerika wonen.
Genoeg te doen dus.

Vergane Zomer

De zomer is echt voorbij,

de laatste mooi gekleurde bladeren vallen nu van de bomen.

Voor vlinders is het nu echt te koud.

De verwarming brandt.

Lekker binnen, maar af en toe een lekkere wandeling tegen de wind in.

Kraag op, de herfst is ook mooi.

Rekenen

Wist je dat......

111,111,111 x 111,111,111

=

12,345,678,987,654,321 ?

Herfst

Iconen schrijven

Aartsengel Michaël-Christus Pantocrator-Aartsengel Gabriël

Met deze drie iconen ben ik nu bezig.

De twee aartsengelen komen aan weerszijden van een opgestane Christus, die ik later ga schrijven.

De stijl is redelijk hetzelfde, de kleuren harmoniëren en zijn enigszins tegengesteld.

Daarom deze keus als pendanten van elkaar.

De kleine afbeelding: Christus Pantocrator maak ik nu tussendoor omdat dat een cadeautje voor iemand wordt.

Het gaat niet allemaal erg vlot, maar vanavond gelukkig goede aanwijzingen gekregen.

Mijn leraren bemoedigden me en zeiden dat ik te kritisch ben.

Het resultaat was toch goed genoeg om door te gaan.

Ik had daar mijn twijfels over en dacht dat ik weer helemaal opnieuw zou moeten beginnen.

Een pak van mijn hart dat al mijn werk niet voor niets was geweest.

Want een monnikenwerk is het zeker.
In een later stadium laat ik de voortgang weer zien.

Bij mijn eerdere icoon heb ik de stappen al eens verteld en die herhaling is niet nodig.

( Zie: Schilderen - iconen / Icoon fase 1 t/m 15 )

Wordt vervolgd.

Grafeen

Grafeen is een enkellaagsvlak van koolstofatomen, het is sterker dan staal, geleid beter dan silicium en de hoge transparantie maken het één van de meestbelovende materialen van de laatste 10-20 jaar.

Van grafeen had ik nog nooit gehoord. Toen ik hoorde dat Andre Geim samen met Konstantin Novoselov de Nobelprijs voor natuurkunde had gekregen voor hun onderzoek naar de eigenschappen van grafeen was ik verbijsterd.

Eind jaren 70 heb ik een aanzet gemaakt voor een futuristisch verhaal over een ronde stad. De wanden in de binnen- en buitenring van die stad bestonden uit een laag van doorzichtig materiaal van 1 atoom dik met de eigenschappen die nu aan grafeen worden toegedicht. Mijn samenstelling was echter iets ingewikkelder, maar ik was er van overtuigd dat het ooit zou bestaan.
In die tijd ontwierp ik ook allerlei modellen van huizen (waaronder natuurlijk ook mijn eigen droomhuis) en de ronde stad werd uit het schetsen geboren. Ik bedacht nieuwe toepassingen van mijn nieuwe materiaal waardoor de hele stad van energie werd voorzien.

Ik denk dat ik het klad, want helemaal uitgewerkt was het nog niet, weer eens ga opzoeken. Misschien wordt het dan toch nog eens een echt verhaal. Er moet trouwens nog veel aan gerekend worden want hoewel ik het futuristisch en raadselachtig bedoel moet het tegelijkertijd ook logisch zijn. Althans zo had ik het bedacht.

Grafeen, ik weet niet of dat precies in mijn verhaal past. Misschien kan mijn materiaal ook nog eens bestudeerd worden. Lukt dat niet dan is grafeen een goede vervanger. Jammer dat ik het niet heb ontdekt. Maar ja ik ben dan ook geen natuurkundige.

Ja, ik was verbijsterd en verrast dat mijn vooruitziende blik dit materiaal heeft opgeleverd.