Icoon fase 3 - Bladgoud

Vorige week donderdag weer verder gegaan met de icoon. Fase 3. Het bladgoud is opgebracht. Een lastig karwei. Eerst moest de nimbus of het aureaool afgedekt worden met schellak waaraan alcohol was toegevoegd. Een precies werkje. Daarna werd over deze laag voorzichtig Mixtion gepenseeld. Na enige minuten drogen begon het beleggen met bladgoud.
Wij als beginnelingen kozen voor de imitatiegoud-blaadjes, vanwege de hoge kosten voor het echte bladgoud. Je wist maar nooit of het de eerste keer zou lukken tenslotte.

Met een pincet en papieren onderblaadjes moest heel voorzichtig het goud op de voorbewerkte nimbus gelegd worden. Dat lijkt makkelijk maar een niet eens zo'n diepe ademhaling is genoeg om je goud aan de andere kant van de tafel te moeten zoeken. Gelukkig lukte het wel aardig. Heel voorzichtig wordt dan het goud gladgestreken. Met een papieren blaadje erboven uiteraard, want anders beschadigd het goud. Later wordt het nog afgewerkt met was of met lak.

Hierna wordt het niet plakkende goud met een heel zachte kwast losgewreven. Het resterende goud opgevangen en voorzichtig in een glazen potje gedaan. Grotere stukjes kunnen later nog gebruikt worden. Van het stofgoud kan nog verf gemaakt worden.

Steeds moet de icoon in een schone doek beschermd worden en

voorzichtig meegenomen naar huis.

Fase 4 is het beschilderen van de tekening.

We hebben zeven pigmenten meegekregen.

Als huiswerk moeten we de kap en het kleed schilderen. Gelukkig is er uitgebreid verteld hoe dat moet gebeuren.

Eerst een ei-emulsie maken en kruidnagelolie en verschaald bier of witte wijn toevoegen. Ik drink geen van beide dus jammer van de restjes. Hierna de pigmenten tot verf maken en de ei-emulsie toevoegen. En dan maar hopen dat je voldoende gemaakt hebt anders kun je dezelfde kleur weer moeilijk opnieuw mengen.

Ik ben benieuwd of en hoe het lukt.

Later meer.

Filosofietje

KLEUR JE LEVEN

VOORDAT DE VERF OP IS

M.Kessels

Verpotten

Deze week eindelijk een heleboel planten verpot. Dat is eigenlijk al een beetje laat maar het zijn sterke planten. In mijn huis kan ik geen 'zachte' planten houden. In de zomer is het veel te warm omdat ik op het zuiden woon. In de herfst en winter is het op de vensterbank weer veel te warm met de verwarming eronder. Daardoor heb ik de vettere soorten, de succulenten die tegen een stootje kunnen. En ook Aloë's, Bromelia's, Crassula's, Kalanchoe e.d.

Er zijn vele soorten van al deze planten.

De bekende Crassula (varkensoor) is inmiddels in grote getale aanwezig. Deze zomer erg royaal gegroeid. Lekker weggeef stekken.

Hoe deze laatste plantjes heten weet ik niet. Ze vermeerderen zich in rap tempo, nemen heel veel water op en ik kan ze blijven stekken / verpotten.

De adspedistra's, de hedera's, diverse andere hangplanten, alles is aan de beurt geweest. Nu hoop ik er weer voor een (paar) jaar vanaf te zijn.

Na het krijt van vorige week en de aarde van deze week kan alles weer schoongemaakt en opgeruimd.

Herfst

Acrylschilderij - 'vrije vertaling' - naar een foto van Elly van Doorn

Na 'de Naieveling' (zie 29/9) is dit de tweede poging iets met acryl te schilderen.

Icoon fase 2 - Ondertekening

Maandagavond de eerste les. Gelukkig werd mijn voorbewerkte plaat goedgekeurd. Prachtig glad en goed geschikt om de afbeelding over te zetten. Dat was nog een precies werkje. Op de transparante tekening moesten aan de achterkant met rood conté de lijnen gekleurd worden. Dit werd op de plaat gelegd en met een balpoint aan de goede kant als en soort carbonpapier doorgedrukt op de krijtlaag. Hierna werd een eitempera gemaakt. Een speciale techniek. De leraar had het deze keer voor ons voorgedaan. Met een heel klein beetje verf hebben we allemaal de lijnen daarna over de krijtlijnen geschreven. Dit om de tekening vast te leggen.
Deze eerste fase heeft wat langer geduurd dan de bedoeling was. Heel veel informatie werd uitgewisseld. Voor de volgende les moeten we diverse dingen aanschaffen. O.a. speciale pipetten, kruidnagelolie, bepaalde penselen enz. de pigmenten krijgen we volgende week van de leraar.
Volgende keer, fase 3, gaan we het bladgoud opbrengen. Moeilijk werk. Maar dan begint het natuurlijk al meer te lijken.
Spannend!!!

Eén en ondeelbaar

Eén en ondeelbaar

Ik berg in mijn hart een geheim,

het geheim van mijn wezen

ik huiver er voor het een naam te geven;

het is voorbij iedere naam.

Het is het geheim van mijn lichaam

van elk deel van mijn lichaam, elk lid,

van de ronding van mijn vormen,

van de glans van mijn huid.

Aan het uitspansel staat dit zelfde geheim,

in de schoot van de zon,

in het hart van iedere ster.

Geheim in de diepte van de zee,

geheim in het vuur,

in de wind die waait

en onoplosbaar alle ruimten vervult.

Het rust in de aarde,

in planten, dieren en mensen.

Het waait in de tijd die,

gemeten door mensen,

hun leven meet.

Het loeit in de storm,

het schroeit in het vuur,

het vloeit in het water als beken,

rivieren van bergen naar zeeën,

van zeeën naar hemelen

en dan keert het wéér

in de schoot van de aarde.

Het geheim van de groten der aarde,

van de kleinsten der mensen

en van nietige schepsels.

En dit geheim was niet groter

in het hart van Jezus van Nazaret

dan het is in mijn eigen hart.

Want het is één en ondeelbaar.

Henri le Saux

Vieren

De tijd

Vandaag de verjaardag van en met mijn beste vriendin B. gevierd. Vanmorgen heb ik natuurlijk eerst een prachtige bos bloemen gehaald en even gezellig met z´n tweetjes rustig koffie gedronken. Hoewel rustig, er kwamen heel veel telefoontjes tussendoor, dat heb je als je een geliefd persoon bent. Begin van de middag zijn we naar Twello gereden. Haar zoon N. en schoondochter G. hadden haar uitgenodigd het bij hen te vieren. Er is daar een zee van ruimte en in de eigen flat zou het ongezellig krap geweest zijn met zeventien mensen waarvan zeven kleinkinderen die natuurlijk van alles wilden spelen.

Gisteren hebben we een paar hartige taarten gebakken en een grote pan ´moeders´ macaroni gemaakt. Die is lekker pittig en hoort er altijd bij. Iedereen maakte iets. De dochters D. en B. zouden voor soep en toetje zorgen. De schoondochter voor heerlijke taarten bij de koffie. Het drankje werd niet vergeten en het lekkers erbij dus ook niet. Met z´n allen hebben we de dag ingevuld en de taken verdeeld. Het was een heel gezellig feest. De kinderen waren lief en vol levenslust en wij als volwassenen hadden interessante gesprekken.

Maar na de maaltijd was ik door alle geluiden zo moe dat ik even een luchtje ben gaan scheppen en om even in de stilte te zijn. Ik kan heel slecht tegen lawaai en ben later nog even met F. een blokje om gelopen. Een weldaad.

Nu ben ik uitgeteld. Mijn vriendin ook. Het was haar feestje en zij kijkt terug op een fijne verjaardag en daar gaat het om.

Ik ga nog even een spelletje doen, dan kan ik me een beetje ontspannen en dan maar lekker slapen en morgen gezond weer op.

Icoon fase 1 - Krijt

We beginnen met een eenvoudige afbeelding.

Al een paar dagen ben ik bezig met het prepareren van een plaatje MDF. Dat is nodig omdat ik a.s. maandagavond begin aan een cursus iconen schilderen. De eerste opdracht was om zo'n plankje te prepareren met een onderlaag. Die onderlaag moet bestaan uit een mengsel van champagnekrijt en gelatine. De verhoudingen zijn erg belangrijk. Het mengsel heet levkas. De levkas moet in minimaal vijf lagen opgebracht worden. Zo glad als mogelijk is en daarna moet het geschuurd worden tot het spiegelglad is. De levkas moet elke keer weer au bain marie gewarmd worden, want na afkoeling wordt de massa stijf.

Op mijn plankje zitten nu inderdaad vijf lagen maar ik ben er nog niet klaar mee. Na het schuren is de oppervlakte prachtig glad maar als je er langs kijkt zitten er nog een paar heel vage oneffenheden in. En dat is uit den boze. Elke oneffenheid is later zichtbaar en vooral het bladgoud zal dan niet mooi strak zijn.

Dus.... weer levkas maken, hopen dat de minieme holten opgevuld worden en dan weer schuren, schuren, schuren en nog eens schuren met steeds fijner schuurpapier.

In mijn werkkamertje is het inmiddels wit geworden. In de keuken waarheen ik de actie heb verplaatst is het heel erg wit en stoffig geworden. Mijn kleren zijn deels wit, mijn handen geschuurd, ik heb uiteindelijk met mijn handen en water getracht het krijt zo glad mogelijk te strijken. Een hele klus.

Morgen zal het uur van de waarheid aanbreken. De laatste poging.

I en II

Enkele fasen van het iconen schrijven.

III en IV

Later meer!

Oud worden

GENESIS

Oud worden is het eindelijk vermogen
ver af te zijn van plannen en getallen;
een eindelijke verheldering van ogen
voordat het donker van de nacht gaat vallen.

Het is het opengaan van vergezichten.
een bìjna van gehavendheid genezen;
een aan de rand der tijdeloosheid wezen.
Of in de avond gij de zee ziet lichten.

Het is, allengs, een onomstotelijk weten
dat gij vernieuwd zult wezen en herschapen
wanneer men van u schrijven zal: 'ontslapen'.
Wanneer uw naam op aarde is vergeten.

Uit: Het Sterreschip - Ida Gerhardt

Speeldozen

Deze speeldoos staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Het zal er niet van komen dat ik het ooit in mijn bezit krijg want speeldozen zijn duur en langzamerhand zijn er ook niet erg veel meer van.

Het geluid van deze kunstig vervaardigde mechanieken fascineert me.

Hoe krijgt men het prachtige geluid van de vogels erin.

Hoe kan men precies de juiste openingen maken op de juiste plaats. Bij de platen bijvoorbeeld.

De techniek die je dan ook nog niet ziet is uitzonderlijk knap gemaakt.

Hoe monteert men precies de juiste nopjes op de rol waar de kam tegenaan komt.

En dan de bellenspeeldoos. Prachtig.

Veel van deze dozen worden in Zwitserland vervaardigd.
Ook veel doosjes voor de toeristen, toch is het geluid vaak nog heel leuk.

Dit is zo'n toeristen speeldoosje, dat is wel even iets anders!

Ja dromen mag je natuurlijk altijd wel. Maar mijn hart springt op als ik een echt mooie speeldoos hoor.

Herfst

Aquarel

Iconen schilderen

Geruime tijd was ik op zoek naar een leraar of naar een cursus waar ik de grondbeginselen van het iconen schilderen zou kunnen leren. Er waren cursussen genoeg maar vaak ver weg en duur en ook nog intern. Een paar factoren die me tot nog toe niet aanspraken. Een pastor die ik ken en in mijn woonplaats woont schildert iconen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hem gebeld of hij mijn leraar wilde zijn. Het overviel hem wel maar na enige tijd denken heeft hij een lezing georganiseerd om te zien of er nog meer mensen zouden willen meedoen.

Donderdagavond bezocht ik zijn lezing. Gelukkig waren er nog twee, misschien drie andere gegadigden en ..... het gaat door! Eindelijk. Er werden prachtige iconen getoond, de techniek werd besproken, de materialen werden genoemd.

"Iedereen die een icoon gaat schilderen moet beseffen dat hij/zij een instrument is die een christelijke traditie voortzet, en dus geen 'eigen artistieke uiting' weergeeft. Zoals past bij portretkunst moet het resultaat altijd herkenbaar zijn, in dit geval voor de gelovigen voor wie de icoon wordt gemaakt."

Een opgave waar je je tijdens het schilderen terdege van bewust moet zijn.

Het mooie van iconen schilderen is (het heet eigenlijk iconen schrijven) dat er alleen natuurlijke materialen gebruikt worden. De verf bijvoorbeeld wordt met bepaalde (edel)steensoorten die heel fijn vermalen worden - de pigmenten - en eitempera gemaakt. Ook plantaardige en dierlijke kleuren worden gebruikt. Op iconen zie je meestal ook bladgoud. Dat is zo dun dat je het niet eens kunt vasthouden. De techniek hiervoor is erg moeilijk.

Eerst gaan we zelf thuis een plank prepareren, dat is de eerste stap. Begin november gaan we dan aan de slag.

In het boek, waarvan hierboven de omslag staat, wordt ook vermeld hoe je in stappen een icoon opbouwt. Heel informatief.

Het is een uitdaging voor me, maar ik heb heel veel zin om aan mijn eerste icoon te gaan beginnen.

Herfst

Aquarel C.Gr.

Siddhartha

Er lijkt nu al licht uit te stralen.

Helaas nu alleen nog maar van de scanner.

Morgen gaan een aantal bloggers Siddhartha bespreken en met elkaar een discussie aan. Ik ben benieuwd wat ieder er uithaalt voor zichzelf. Wat men het belangrijkste vindt en hoe ik daar dan zelf in sta.

Een van mijn favoriete passages is al heel lang:

"Ik heb altijd naar inzicht gestreefd, ik heb me steeds weer van alles afgevraagd. Ik heb de brahmanen mijn vragen voorgelegd, jaar in jaar uit, en de heilige Veda's heb ik geraadpleegd, jarenlang. Het was waarschijnlijk even goed geweest, even verstandig en even heilzaam, wanneer ik een neushoornvogel of de chimpansee mijn problemen had voorgelegd. Het enige wat mij, al lerend, steeds duidelijker wordt, is: dat men niets leren kan! Ik geloof dat hetgeen wij 'leren' noemen, feitelijk iets is wat niet bestaat. Wel is er een weten dat overal is, dat Atman is, dat in mij, in jou en in ieder ander wezen aanwezig is. En daarom begin ik hoe langer hoe meer naar de mening over te hellen dat dit weten geen grotere vijand heeft dan het willen weten, dan het leren."

De brahmanen, de Veda's en de neushoornvogel bestudeerde en vond ik hier niet maar wel beelden die te vergelijken zijn hier in onze westerse wereld.

Wat vinden anderen in het boek waardoor men eventueel (een ander) zicht krijgt op zichzelf?

Ik ga het heel diep volgen.

Eenheid

Deze overweging van F.G. Middelman vond ik terug in een van mijn schriftjes.

Wij allen trachten

de staat van Eenheid te naderen

en als wij die zijnstoestand beleven

gaan velen van ons op de loop

omdat we iets ervaren

dat we niet kennen.

Het ongekende willen wij aanpassen

en meten met het gekende.

Wij trachten het mede te nemen

binnen onze begrenzing.

En dit is juist hetgeen

onmogelijk is.