Vieren

De tijd

Vandaag de verjaardag van en met mijn beste vriendin B. gevierd. Vanmorgen heb ik natuurlijk eerst een prachtige bos bloemen gehaald en even gezellig met z´n tweetjes rustig koffie gedronken. Hoewel rustig, er kwamen heel veel telefoontjes tussendoor, dat heb je als je een geliefd persoon bent. Begin van de middag zijn we naar Twello gereden. Haar zoon N. en schoondochter G. hadden haar uitgenodigd het bij hen te vieren. Er is daar een zee van ruimte en in de eigen flat zou het ongezellig krap geweest zijn met zeventien mensen waarvan zeven kleinkinderen die natuurlijk van alles wilden spelen.

Gisteren hebben we een paar hartige taarten gebakken en een grote pan ´moeders´ macaroni gemaakt. Die is lekker pittig en hoort er altijd bij. Iedereen maakte iets. De dochters D. en B. zouden voor soep en toetje zorgen. De schoondochter voor heerlijke taarten bij de koffie. Het drankje werd niet vergeten en het lekkers erbij dus ook niet. Met z´n allen hebben we de dag ingevuld en de taken verdeeld. Het was een heel gezellig feest. De kinderen waren lief en vol levenslust en wij als volwassenen hadden interessante gesprekken.

Maar na de maaltijd was ik door alle geluiden zo moe dat ik even een luchtje ben gaan scheppen en om even in de stilte te zijn. Ik kan heel slecht tegen lawaai en ben later nog even met F. een blokje om gelopen. Een weldaad.

Nu ben ik uitgeteld. Mijn vriendin ook. Het was haar feestje en zij kijkt terug op een fijne verjaardag en daar gaat het om.

Ik ga nog even een spelletje doen, dan kan ik me een beetje ontspannen en dan maar lekker slapen en morgen gezond weer op.

Icoon fase 1 - Krijt

We beginnen met een eenvoudige afbeelding.

Al een paar dagen ben ik bezig met het prepareren van een plaatje MDF. Dat is nodig omdat ik a.s. maandagavond begin aan een cursus iconen schilderen. De eerste opdracht was om zo'n plankje te prepareren met een onderlaag. Die onderlaag moet bestaan uit een mengsel van champagnekrijt en gelatine. De verhoudingen zijn erg belangrijk. Het mengsel heet levkas. De levkas moet in minimaal vijf lagen opgebracht worden. Zo glad als mogelijk is en daarna moet het geschuurd worden tot het spiegelglad is. De levkas moet elke keer weer au bain marie gewarmd worden, want na afkoeling wordt de massa stijf.

Op mijn plankje zitten nu inderdaad vijf lagen maar ik ben er nog niet klaar mee. Na het schuren is de oppervlakte prachtig glad maar als je er langs kijkt zitten er nog een paar heel vage oneffenheden in. En dat is uit den boze. Elke oneffenheid is later zichtbaar en vooral het bladgoud zal dan niet mooi strak zijn.

Dus.... weer levkas maken, hopen dat de minieme holten opgevuld worden en dan weer schuren, schuren, schuren en nog eens schuren met steeds fijner schuurpapier.

In mijn werkkamertje is het inmiddels wit geworden. In de keuken waarheen ik de actie heb verplaatst is het heel erg wit en stoffig geworden. Mijn kleren zijn deels wit, mijn handen geschuurd, ik heb uiteindelijk met mijn handen en water getracht het krijt zo glad mogelijk te strijken. Een hele klus.

Morgen zal het uur van de waarheid aanbreken. De laatste poging.

I en II

Enkele fasen van het iconen schrijven.

III en IV

Later meer!

Oud worden

GENESIS

Oud worden is het eindelijk vermogen
ver af te zijn van plannen en getallen;
een eindelijke verheldering van ogen
voordat het donker van de nacht gaat vallen.

Het is het opengaan van vergezichten.
een bìjna van gehavendheid genezen;
een aan de rand der tijdeloosheid wezen.
Of in de avond gij de zee ziet lichten.

Het is, allengs, een onomstotelijk weten
dat gij vernieuwd zult wezen en herschapen
wanneer men van u schrijven zal: 'ontslapen'.
Wanneer uw naam op aarde is vergeten.

Uit: Het Sterreschip - Ida Gerhardt

Speeldozen

Deze speeldoos staat al heel lang op mijn verlanglijstje. Het zal er niet van komen dat ik het ooit in mijn bezit krijg want speeldozen zijn duur en langzamerhand zijn er ook niet erg veel meer van.

Het geluid van deze kunstig vervaardigde mechanieken fascineert me.

Hoe krijgt men het prachtige geluid van de vogels erin.

Hoe kan men precies de juiste openingen maken op de juiste plaats. Bij de platen bijvoorbeeld.

De techniek die je dan ook nog niet ziet is uitzonderlijk knap gemaakt.

Hoe monteert men precies de juiste nopjes op de rol waar de kam tegenaan komt.

En dan de bellenspeeldoos. Prachtig.

Veel van deze dozen worden in Zwitserland vervaardigd.
Ook veel doosjes voor de toeristen, toch is het geluid vaak nog heel leuk.

Dit is zo'n toeristen speeldoosje, dat is wel even iets anders!

Ja dromen mag je natuurlijk altijd wel. Maar mijn hart springt op als ik een echt mooie speeldoos hoor.

Herfst

Aquarel

Iconen schilderen

Geruime tijd was ik op zoek naar een leraar of naar een cursus waar ik de grondbeginselen van het iconen schilderen zou kunnen leren. Er waren cursussen genoeg maar vaak ver weg en duur en ook nog intern. Een paar factoren die me tot nog toe niet aanspraken. Een pastor die ik ken en in mijn woonplaats woont schildert iconen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hem gebeld of hij mijn leraar wilde zijn. Het overviel hem wel maar na enige tijd denken heeft hij een lezing georganiseerd om te zien of er nog meer mensen zouden willen meedoen.

Donderdagavond bezocht ik zijn lezing. Gelukkig waren er nog twee, misschien drie andere gegadigden en ..... het gaat door! Eindelijk. Er werden prachtige iconen getoond, de techniek werd besproken, de materialen werden genoemd.

"Iedereen die een icoon gaat schilderen moet beseffen dat hij/zij een instrument is die een christelijke traditie voortzet, en dus geen 'eigen artistieke uiting' weergeeft. Zoals past bij portretkunst moet het resultaat altijd herkenbaar zijn, in dit geval voor de gelovigen voor wie de icoon wordt gemaakt."

Een opgave waar je je tijdens het schilderen terdege van bewust moet zijn.

Het mooie van iconen schilderen is (het heet eigenlijk iconen schrijven) dat er alleen natuurlijke materialen gebruikt worden. De verf bijvoorbeeld wordt met bepaalde (edel)steensoorten die heel fijn vermalen worden - de pigmenten - en eitempera gemaakt. Ook plantaardige en dierlijke kleuren worden gebruikt. Op iconen zie je meestal ook bladgoud. Dat is zo dun dat je het niet eens kunt vasthouden. De techniek hiervoor is erg moeilijk.

Eerst gaan we zelf thuis een plank prepareren, dat is de eerste stap. Begin november gaan we dan aan de slag.

In het boek, waarvan hierboven de omslag staat, wordt ook vermeld hoe je in stappen een icoon opbouwt. Heel informatief.

Het is een uitdaging voor me, maar ik heb heel veel zin om aan mijn eerste icoon te gaan beginnen.

Herfst

Aquarel C.Gr.

Siddhartha

Er lijkt nu al licht uit te stralen.

Helaas nu alleen nog maar van de scanner.

Morgen gaan een aantal bloggers Siddhartha bespreken en met elkaar een discussie aan. Ik ben benieuwd wat ieder er uithaalt voor zichzelf. Wat men het belangrijkste vindt en hoe ik daar dan zelf in sta.

Een van mijn favoriete passages is al heel lang:

"Ik heb altijd naar inzicht gestreefd, ik heb me steeds weer van alles afgevraagd. Ik heb de brahmanen mijn vragen voorgelegd, jaar in jaar uit, en de heilige Veda's heb ik geraadpleegd, jarenlang. Het was waarschijnlijk even goed geweest, even verstandig en even heilzaam, wanneer ik een neushoornvogel of de chimpansee mijn problemen had voorgelegd. Het enige wat mij, al lerend, steeds duidelijker wordt, is: dat men niets leren kan! Ik geloof dat hetgeen wij 'leren' noemen, feitelijk iets is wat niet bestaat. Wel is er een weten dat overal is, dat Atman is, dat in mij, in jou en in ieder ander wezen aanwezig is. En daarom begin ik hoe langer hoe meer naar de mening over te hellen dat dit weten geen grotere vijand heeft dan het willen weten, dan het leren."

De brahmanen, de Veda's en de neushoornvogel bestudeerde en vond ik hier niet maar wel beelden die te vergelijken zijn hier in onze westerse wereld.

Wat vinden anderen in het boek waardoor men eventueel (een ander) zicht krijgt op zichzelf?

Ik ga het heel diep volgen.

Eenheid

Deze overweging van F.G. Middelman vond ik terug in een van mijn schriftjes.

Wij allen trachten

de staat van Eenheid te naderen

en als wij die zijnstoestand beleven

gaan velen van ons op de loop

omdat we iets ervaren

dat we niet kennen.

Het ongekende willen wij aanpassen

en meten met het gekende.

Wij trachten het mede te nemen

binnen onze begrenzing.

En dit is juist hetgeen

onmogelijk is.

Naïeveling

- Eerste acrylpoging -

Test voor gebruik van verf - penselen / streek - doek

Schilderen

Vandaag ben ik voor de tweede keer gaan schilderen bij een vereniging voor Amateur Beeldende Kunstenaars. Het gaat er gelukkig ongedwongen aan toe. Zonder verplichtingen maar wel met professionele begeleiding. Hier kun je lekker je eigen gang gaan en toch hulp krijgen als je er zelf niet uitkomt. Vorige week ben ik aan de pasteltekening begonnen die in het vorige bericht staat, en heb dat thuis afgemaakt. Het is nog niet helemaal naar mijn zin maar het begin van creativiteit is er gelukkig weer. Vanmiddag heb ik een begin gemaakt met acrylschilderen. Deze techniek heb ik niet eerder echt geprobeerd. Niet het makkelijkste onderwerp gekozen maar om een beetje vertrouwd te raken met verf en penselen hoeft het ook niet meteen 100% te zijn. Hoewel.....! Ik ben niet erg vlug tevreden en moet nog veel leren. Wel heb ik genoten van de middag. Het is een aangename groep mensen die allemaal verschillend werken.

Mijn onderwerp is een engel, een afbeelding op een icoon. Niet dat dat de officiële manier van iconen schilderen is, maar ik had er zomaar zin in. Misschien wel als voorproefje op de echte iconencursus die ik later in het jaar ga volgen. Als dit echt wat wordt laat ik het te gelegener tijd misschien wel zien?

Zegening

Blessings - Ashirvad - Zegening - Licht

voor Elly

Engel aan de Maas

Al heel lang ben ik niet in mijn geboortestad geweest. Althans niet in de stad zelf. Wel via de stations en metro e.d. maar dan ben je er niet echt vind ik. Als ik naar Hoogvliet of Hellevoetsluis ga ben ik redelijk snel uit Rotterdam waarvan ook nog een deel onder de grond. De havens in het zuiden van Rotterdam zie je daarna ook maar gedeeltelijk. Al vlug komt Pernis in zicht. De olietanks, de vlammen van het verbrande gas uit de pijpen, de stank; als je uit het oosten komt merk je dat meteen. Hoewel er volgens zeggen wel veel milieumaatregelen worden genomen. Het is gelukkig al veel beter dan jaren terug. Maar toch wil je wel vlug door dat gebied heen.

Hieraan gekoppeld herinner ik me het volgende:

In mijn jonge jaren woonde ik in Vlaardingen. Familie woonde aan de overkant, zoals we dat toen noemden. Voorbij Pernis en verder zuidelijk. Er was een pontje waar je met de fiets overgezet kon worden. De uitstoot van allerlei vlokjes (chemisch)vuil zorgde ervoor dat je geheid met ladders in de nylonkousen thuiskwam. (Ja, die had je toen nog, er waren zelfs ophaalapparaatjes voor die ladders, en zo oud ben ik dus al!)

Een verrassing was dat ik een heel mooie foto kreeg van een lieve dochter van mijn beste vriendin. De combinatie Rotterdam en Engelen was de aanleiding om mij de bovenstaande foto te sturen.

De Euromast, het Witte Huis (een begrip in Rotterdam), de haven, het licht, de engel.

Het verbaasde me dat met een mobiele telefoon zo'n mooie foto gemaakt kan worden.

Een engel aan de Maas. Kijk zelf maar, zie je hem ook.

Dankjewel Bernadette.

Bijna begin van de herfst

Deze anemonen staan overal nog te stralen. Ik vind het prachtig.

Pastel C.Gr.

Vanaf mijn balcon kijk ik over een groot deel van de stad. Er is veel groen dat langzaam maar zeker begint te verkleuren. Van groen naar geel en bruin.

Binnenkort dus ook de mooie roodtinten.

Spiegelbeeld

In je uiterlijke verschijning

weerspiegelt het werkelijke

dat je bent.

Het is niet het beeld

dat je in de spiegel ziet.

Zoek voor je uiterlijk beeld

de spiegel in jezelf

en wordt gelijk het

liefdevolle wezen

dat in je woont.

W. van Bilzem