zaterdag 7 februari 2009

Wachttijd









'Oh stock en stut'

Soms heb ik de stok nodig:
Om..... een wachttijd van ongeveer
2½ maand te overbruggen
en
Om..... de pijn te verminderen en
iets meer mobiel te blijven.


Verlangen

Er is niet zo moeilijk als spreken of schrijven over je innerlijk. Iets dat binnenin je gebeurt of aanwezig is, is met woorden niet gemakkelijk aan anderen duidelijk te maken. Je diepste gevoelens en het innerlijk weten is er, maar kan en durf je dat met anderen te delen.
Stiltecentrum.
Beter dan Anselm Grün verwoordt wat dat innerlijk is kan ik het niet zeggen, daarom een citaat van hem:
"Mystici zijn ervan overtuigd dat er in ons een ruimte van stilzwijgen is waarin God woont. Daartoe hebben gedachten en gevoelens, de plannen en overwegingen, de hartstochten en de verwondingen geen toegang. Daar hebben ook de mensen met hun verwachtingen en eisen geen toegang. Het is de ruimte waar God zelf in mij woont. God bevrijdt mij van de innerlijke en uiterlijke onrust. Hij bevrijdt mij van de meningen die anderen over mij hebben, van hun verwachtingen en oordelen, van hun jaloezie, van hun beledigingen, Slechts die paar momenten dat ik deze innerlijk ruimte in mij voel, zijn voldoende om mij de rest van de dag het gevoel te geven dat er ondanks alle uiterlijke onrust iets onaantastbaars in mij is, een plek van rust, die door de uiterlijke eisen en conflicten niet wordt aangeraakt. Waar God, het geheim, in mij woont, daar kan ik thuis zijn, daar ben ik midden in de onveiligheid en ongeborgenheid van de wereld, desondanks gedragen en geborgen"
Einde citaat.
Diep in ons wezen is dus een ruimte aanwezig waar de wereld niet in kan doordringen, een ruimte waar we onaantastbaar zijn. Zelfs in de moeilijkste omstandigheden.In stille momenten kunnen we die ruimte ontdekken.
God woont in de ruimte van mijn ziel.

Pareloester




                 Openstaand wachtend
                  tonend jezelf in schoonheid
                  De zon weerspiegeld.
  

vrijdag 6 februari 2009

As it is in Heaven - Gabriella's - Song

De film As it is in Heaven heeft een geweldige indruk op me gemaakt. Deze film wordt wel een romantische film genoemd. Ja... dat is het óók, maar vooral het zoeken naar de 'grondtoon' in een ieder van ons is zo prachtig vertolkt dat de rillingen over mijn rug liepen.
Gabriella's Song beluister ik zeer regelmatig. Vanwege de muziek maar ook vanwege de tekst.
"Ik wil voelen dat ik leef, al mijn dagen lang en mijn leven geleefd heb zoals ik wil"
Een prachtig lied. Luister zelf maar eens.
http://youtube.com/watch?v=d_K9FEeHphs&hl=nl. Dit zelf even overtypen a.u.b.
(Ik weet nog niet hoe ik een video kan kopieëren van het net -sorry)

donderdag 5 februari 2009

Ondergaande Zon

   
Dit schouwspel is regelmatig in het westen te zien 
vanuit mijn flat van 10-hoog. 
Prachtige wolkenluchten. Wolken die zich verdichten tot stortbuien. 
De zon die gaten zoekt om mij te bekoren? Het bos dat al slaapt. 
Een enkel vliegtuig dat nog niet op zijn bestemming is. Waarheen? 
Nog heel even.....alvast welterusten.....
aan de oostkant zie ik je dan weer opkomen....
tot morgen! 

Waterlelie


De Waterleelie

Ik heb de witte water-leelie lief,
daar die zoo blank is en zoo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenscht niet meer.....

Frederik van Eeden

Schilderles



















Lieke Emma
Met schilderen moet je jong beginnen. Deze twee jongedames hadden er erg veel zin in.
Deze eerste keer nog naschilderen van een plaatje. De volgende keer laat ik hen vrij werken.
Als ze dat willen tenminste. De concentratie was groot en ze luisterden ook nog naar de aanwijzingen.
Altijd fijn voor de juf.

woensdag 4 februari 2009

Abalone


Toen Moeke naar het verzorgingshuis moest verhuizen
lag deze abaloneschelp op de vensterbank,
of was het op een kastje, dat weet ik niet meer zo goed.
Niemand had belangstelling.

Wanneer ik met mijn beste vriendin bij haar was
moest ik er steeds naar kijken.
De schoonheid van deze binnenkant fascineerde me uitermate.
Dit was niet onopgemerkt gebleven.

Haar huisje moest leeg,
waar laat je alles wat niet in een kamertje past.
Op deze manier ben ik aan deze prachtige schelp gekomen.

Moeke is niet mijn moeder maar de moeke van mijn beste vriendin.
Omdat ik er regelmatig kwam, werd zij ook een beetje mijn moeke.
In 1995 is zij overleden en was ik twee moeders kwijt.
***************************************
Het is bij mensen ook vaak zo
dat de schoonheid van binnen zit en
men dat niet altijd aan de buitenkant kan zien.

IK GELOOF DAT ER GROTE SCHOONHEID LEEFT IN MENSEN

Evolutie?



Evolutie?

Eens was ik minder
dan ik ben.
Een vonk springt weg
en schroeit mijn hart.
De pijn gaat dieper
dan de stof.
Mijn geest wordt rijker,
ik ben meer!

Cornelia

dinsdag 3 februari 2009

De Steen

Foto met toestemming van Elly van Doorn
http://ellyvandoorn.web-log.nl/



De Steen

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd een weg omheen
misschien eens gevuld van sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel mee
om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde 't bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Bram Vermeulen

Sympathie

Wie zich ooit heeft afgevraagd wat de oorzaak is van sympathie tussen de ene mens en de andere, realiseert zich dat het onbenoembaar is. 
Dat het te maken heeft met niet-verwoordbare emoties, met de toon van een stem, met het ritme van woorden, met een stilte die valt op een moment dat een stilte betekenis heeft. 

Uit: Max L. Snijders.  De mens is de maat der dingen 

Pimpelmees





De winter is nog niet voorbij.
Lekker die pinda's!
Alleen dat touwtje wiebelt een beetje.


zondag 1 februari 2009

Licht

Licht

Hebt u dat nu ook wel eens dat.....
.....u plotseling iets ontdekt en inzicht krijgt in iets dat u eerder niet begreep? Dat overkwam mij een poosje geleden. Van jongs af aan, dat is al weer wat jaren geleden, ben ik gefascineerd en geïntrigeerd door een bepaald werk van een bepaalde schilder. Ik had daar dan ook een ingelijste reproductie van op een flink formaat. Steeds als ik er naar keek was ik verrast en nieuwsgierig, werd ik blij en tegelijkertijd werd ik er heel erg door ontroerd. Waarom? Ik zou het niet hebben kunnen zeggen. O ja! Ik vind het mooi van kleur en vorm, maar er zijn veel mooie schilderijen. Waarom dan hierbij zo'n speciaal gevoel? Ik heb het over het schilderij "Ronde vormen, zon en maan" van Robert Delaunay. Een groot olieverfdoek dat in Het Stedelijk Museum in Amsterdam aanwezig was. Of het daar nog steeds te zien is weet ik niet.

Enige tijd geleden bladerde ik in wat boeken en ja, daar kwam ik Delaunay weer tegen en hoewel ik de bijbehorende tekst eerder had gelezen werd ik me nu pas bewust dat dát het was wat ik erin zag of voelde. Citaat: "Transparante ronde vormen cirkelen door elkaar en waaieren uit in alle kleuren van de regenboog. Voor Delaunay waren licht en kleur het voornaamste onderwerp van zijn schilderijen. Zoals de kubisten de vorm analyseerden en uiteenrafelden, zo wilde Delaunay het licht analyseren. De taak die hij zich stelde was niet eenvoudig, want het licht is vluchtig en ongrijpbaar. Door prisma's bestuurde hij hoe het licht van zon en maan uiteenviel in de verschillende kleuren. Die transparante tinten gebruikte hij in schilderijen die soms abstract waren soms ook voorstellingen hadden. Overwinning van tijd en ruimte, dit grootste thema loopt als een rode draad door zijn werk heen. Ook 'Ronde vormen, zon en maan' verwijzen naar een kosmische betekenis. Delaunay's werk is een hommage aan de onmetelijke ruimte, aan het licht in zijn alomvattendheid met zijn rijke kleurenscala' Einde citaat.

...... en plotseling begreep ik het. Dat, het zoeken naar een verklaring van licht, van kleur, is een deel van mij. In mijn hele leven heb ik veel met kleuren en de energie die ervan uitgaat gewerkt. Steeds kwam ik in diepere lagen van mijzelf terecht. Plotseling wist ik het....Het was het zoeken naar Het Licht. Deze ontdekking heeft me aan het denken gezet. Wat is dat Licht? De grootsheid van het Licht is dat het niet grijpbaar is, niet door tijd wordt begrensd. Het Licht in je leven toelaten is niet 's morgens wakker worden en de zon zien opkomen. Het is het totaalbewustzijn dat de duisternis nooit maar dan ook nooit kan winnen. Waar slechts een klein straaltje licht is, is de duisternis overwonnen.

Wonderlijk toeval

Nog zo'n vreemdeling.

Spinnenweb


Door een fout van mijn vorige fototoestel heb ik een wonderlijke foto gekregen van een spinnenweb aan de rand van het balkon. De bedoeling was de rijp op het web te fotograferen. Wat er precies is gebeurd weet ik nog steeds niet, maar de kleuren zijn prachtig.
Men zegt dat als een web mooi en regelmatig gevormd is de leefomstandigheden goed voor mens en dier zijn. Dit heeft te maken met trillingen. Een verstoord web zie je vaak in drukke steden en in de buurt van bijvoorbeeld drukke verkeersknooppunten enz. Dit web is door de zwaarte van de rijp iets beschadigd maar het patroon is nog behoorlijk goed. Mijn leefomstandigheden moeten dus wel goed zijn. Daarom ben ik natuurlijk zo blij met de plek waar ik woon.
Wat betreft die trillingen, er zijn proeven gedaan met snaren en klanken, dat ga ik nog eens goed uit zoeken. Iets dat hier uit voortvloeit zijn de trillingen die kleuren, dus ook het licht uitzendt.
En dan kom je al vlug terecht bij de kleurenleer en de relatie met numerologie. Fascinerend waar een spinnenweb al niet toe kan leiden.